Klub Ekstraklasy stał się wzorem. Ponad 50 lat czekania

Fot. Kuba Atys / Agencja Wyborcza.pl

Kiedy Górnik Zabrze wydawał 40 tys. euro na wykupienie kontraktów trenera Michala Gasparika i jego dwóch asystentów ze Spartaka Trnava, zapewne działacze w najwspanialszych snach nie zakładali, że na tym etapie sezonu drużyna będzie walczyć o mistrzostwo kraju i Puchar Polski. Teraz Górnik może stwierdzić z przekonaniem, że zrobił kapitalny interes.

Niewiele ponad rok temu nastroje wokół Górnika Zabrze były minorowe. Było dużo negatywnych emocji wokół zwolnienia Jana Urbana, który stracił pracę na kilka kolejek przed końcem sezonu, gdy drużyna ani nie walczyła o europejskie puchary, ani nie martwiła się o utrzymanie. Nikt nie przypuszczał wówczas, że  Górnik już wkrótce zrobi tak spektakularny krok do przodu.

Zobacz wideo Podolski chce kupić Górnika Zabrze. Kosecki: Kto chce inwestować w polski klub?!

Urbana zwolniono z Zabrza po trzech porażkach z rzędu. Szkoleniowiec w mediach mówił wprost, że dyrektor sportowy Górnika Łukasz Milik po prostu wolał pracować z kimś innym.

Ponad 365 dni później w klubie zgadza się już bardzo wiele. Po pierwsze, wciąż ma szansę, by zakończyć ten sezon z dubletem, czyli mistrzostwem kraju (na cztery kolejki przed końcem Górnik jest wiceliderem Ekstraklasy i traci 3 punkty do Lecha) i Pucharem Polski (finał tych rozgrywek, Górnik - Raków, odbędzie się 2 maja w Warszawie). Po drugie, wybór trenera Michala Gasparika okazał się strzałem w "dziesiątkę". I po trzecie, coraz bliżej finalizacji jest temat prywatyzacji Górnika. Klub już wkrótce może stać się wzorem dla innych organizacji.

40 tys. euro na naprawę Górnika Zabrze. To najlepiej wydane pieniądze

15 kwietnia 2025 r. Górnik poinformował o zakończeniu współpracy z Janem Urbanem, a tymczasowo drużynę przejął jego asystent, Piotr Gierczak. Nowy trener nie odmienił wyników, więc było jasne, że Górnik poszuka innego fachowca.

Klub musiał wydać 40 tys. euro - tyle kosztowało wykupienie kontraktów Michala Gasparika i jego dwóch asystentów ze Spartaka Trnava. Po czasie można jednak stwierdzić, że były to najlepiej wydane pieniądze - na pewno w tym sezonie, a być może w całej historii Górnika. 

To nie był przypadkowy wybór, bo Gasparik grał w Górniku w latach 2011-12 i doskonale wiedział, do jakiego środowiska trafia. Poza tym już wcześniej zabrzański klub pytał o Gasparika, ale wtedy nic z tego nie wychodziło.

Górnik szybko ogłosił rozpoczęcie współpracy z Gasparikiem (doszło do tego 6 czerwca 2025 r.) i równie sprawnie podszedł do kwestii transferów przed startem letniego okresu przygotowawczego. Żeby, jak opowiadali w wywiadach przedstawiciele Górnika, "dać sobie szansę".

Co ciekawe, Gasparik nie był numerem jeden dla działaczy Górnika, co przyznawał Milik. Media informowały, że zabrzanie myśleli o zatrudnieniu Łukasza Piszczka albo Białorusina Aleksieja Szpilewskiego. Pojawił się też wątek Łukasza Tomczyka, który był wtedy trenerem Polonii Bytom, a aktualnie odpowiada za Raków Częstochowa.

Sam Gasparik miał też sporo innych ofert. W Polsce chciała go Cracovia, dostawał propozycje z klubów z Czech czy z drugiej ligi Arabii Saudyjskiej.

Gasparik pokazał nową twarz Górnika

Na początku sezonu Gasparik zapowiadał, że jest trenerem defensywnym, ale mecze Górnika pokazały, że nowy szkoleniowiec nie jest w tym radykalny. Ale w tym sezonie Górnik ma drugą najlepszą defensywę w Ekstraklasie (34 stracone gole), po Wiśle Płock (28).

Trener Zabrzan przed sezonem tak analizował grę swojej nowej drużyny w rozmowie z weszlo.com: - Bardzo podobał mi się Górnik w ofensywie, ale nie podobało mi się, że chłopcy czasami nie walczyli tyle, ile mogli. Widziałem bardzo ofensywne ustawienie, z którego potem korzystał przeciwnik, kreował okazje i strzelał bramki. Pojawiał się problem w defensywie i przy stałych fragmentach gry.

Od początku swojej pracy Gasparik zaznaczał, że Górnik będzie drużyną bardzo niewygodną dla rywali i chce zmieniać plan gry w zależności od rywala. Górnik stał się drużyną bardzo elastyczną taktycznie, a także przyjemną do oglądania. W fazie defensywnej Górnik grał czwórką lub piątką obrońców, a jeśli tylko miał piłkę, przechodził do ustawienia z trójką stoperów.

- Trener nie wychodzi z założenia, że jedna taktyka będzie działać na wszystkich. Dlatego każdy plan jest inny. Czasem tylko w szczegółach, czasem następują zmiany personalne - wyjaśniał Kryspin Szcześniak, obrońca Górnika we wrześniowym wywiadzie dla "Przeglądu Sportowego Onet".

- Trener Gasparik też chce grać do przodu, ale duży nacisk kładzie na defensywę. Od pierwszego dnia treningów pamiętam, jak ważne było ustawienie. U trenera Gasparika bronią nie tylko obrońcy, pomocnicy też muszą zasuwać - dodawał Rafał Janicki.

Urban nie widział w nim napastnika. Gasparik pokazał go światu na nowo

Poza usprawnieniem stylu gry i większą elastycznością taktyczną Górnika, Gasparik wpłynął też na rozwój wielu piłkarzy. Jednym z jego największych sukcesów jest odmienienie Sondre Lisetha. Za czasów Urbana Norweg grał w Górniku jako pomocnik, u Gasparika stał się środkowym napastnikiem. Liseth strzelił siedem goli w Ekstraklasie i jest najlepszym strzelcem zespołu.

Gasparik miał też ogromny wpływ na wzrost formy Ousmane’a Sowa. Senegalczyk na początku sezonu był zawieszony, ale potem stał się jedną z najważniejszych postaci Górnika, w czym na pewno pomogło mu zaufanie trenera. Szybko Sow zapracował też na transfer do Broendby.

Poza tym Gasparik zbudował bodaj najlepszy środek pola w Ekstraklasie. Do Patrika Hellebranda, który świetnie odnalazł się w Górniku (i zakochał się w tym klubie) trener dokooptował Jarosława Kubickiego, mającego za sobą bardzo udany sezon w Jagiellonii Białystok.

Zimą do tego duetu dołączył Lukas Sadilek ze Sparty Praga, który szybko okazał się świetnym wzmocnieniem. Poza tym warto wspomnieć Lukasa Ambrosa, który jest w najlepszej formie w karierze.

Górnik, czyli pochwała cierpliwości

Przy tej okazji warto docenić pracę Milika w roli dyrektora sportowego, pracującego w Górniku od dwóch lat. Choć sytuacja finansowa klubu jeszcze nie jest idealna, więc musi sprzedawać piłkarzy, jeżeli tylko pojawią się dobre oferty.

Dużą kartą przetargową dla Górnika w negocjacjach z zawodnikami jest też obecność Lukasa Podolskiego, byłego mistrza świata z reprezentacją Niemiec, który jest nie tylko piłkarzem klubu z Zabrza.

- Dziś jeszcze nie jesteśmy gotowym klubem. Oczywiście chcemy zbudować swoją filozofię, własne zasady, styl. Chcemy organizacyjnie i finansowo dojść do momentu, kiedy nie będziemy zmuszeni sprzedawać piłkarzy. Do tego dążymy - tłumaczył Milik w wywiadzie dla "PS Onet".

Jednym z flagowych przykładów takiej polityki jest Sow, którego Górnik kupił w lutym 2025 r. za 250 tys. euro, a niemal rok później sprzedał za 3 mln euro do Broendby IF. Górnik sprzedał też Dominika Sarapatę, swojego wychowanka, za 4 mln euro do FC Kopenhaga, po zaledwie kilkunastu rozegranych meczach w Ekstraklasie.

Klub dobrze zarządza swoją kadrą. Przykład? Gdy wypożyczał Taofeeka Ismaheela do Lecha Poznań, podpisał dwuletni kontrakt z Maksymem Chłaniem, który wyróżniał się w Lechii Gdańsk, ale od lipca 2025 r. pozostawał bez zatrudnienia. Teraz Ukrainiec ma już na koncie cztery gole, pięć asyst i jest ważnym piłkarzem Górnika.

Wiadomo, bo też sporo gorszych wyborów - Roberto Massimo, Gabriel Barbosa czy Theodoros Tsirigotis. Transferem "10/10" na pewno okazał się Kubicki, szybko do drużyny wpasował się też Chłań. Wśród lepszych zimowych "strzałów" Górnika są Paweł Bochniewicz, Lukas Sadilek czy Ondrej Zmrzly.

Na pochwałę zasługuje zachowanie władz Górnika w okresie, gdy Gasparik notował słabsze wyniki. Na początku rundy wiosennej Górnik miał serię pięciu ligowych meczów bez wygranej (dwa remisy, trzy porażki) przez co, chwilowo wypadł poza ligowe podium. Na przełomie rundy jesiennej i wiosennej Gasparik zanotował tylko jedną wygraną w dziesięciu spotkaniach. Mimo to działacze Górnika zacisnęli zęby i cierpliwie czekali na przełamanie. Teraz drużyna ma już serię siedmiu spotkań bez porażki, przez co ma szansę nie tylko na europejskie puchary, ale też jest największym rywalem dla Lecha Poznań w walce o mistrzostwo Polski.

Górnik stara się być przygotowany na różne scenariusze przed kolejnym sezonem. Nie wiadomo, czy Zabrzanom uda się wykupić bramkarza Marcela Łubika z Augsburga, który w Zabrzu zaliczył dziesięć czystych kont, więc klub już szuka jego następcy. Być może wybór padnie na Aleksandra Bobka z ŁKS-u.

Nieznana jest też przyszłość Josemy, któremu kontrakt wygasa z końcem sezonu. Górnik zabezpieczył się już na wypadek odejścia Hiszpana, sprowadzając Bochniewicza z Heerenveen.

"Biały dym" coraz bliżej. Lukas Podolski dopnie swego

Zdecydowanie najgłośniejszym i najważniejszym tematem dotyczącym Górnika jest prywatyzacja. Proces trwa od co najmniej dwóch lat, a Lukas Podolski stara się, by wykupić klub z rąk miasta. Może niespełna 41-letni były mistrz świata sportowo nie daje już Górnikowi tyle, ile by chciał, ale pomaga mu na innych polach, choćby znajdując nowych sponsorów.

Wydawało się, że sprawa prywatyzacji przyspieszy, gdy Agnieszka Rupniewska z Koalicji Obywatelskiej została nową prezydentką Zabrza. Jej relacje z Podolskim układały się bardzo dobrze, ale została odwołana w referendum.

Każdy kolejny miesiąc oczekiwania na finisz prywatyzacji wywoływał u Podolskiego irytację.

"Po kolejnym spotkaniu prywatyzacyjnym mam znowu wrażenie, że to zmierza donikąd" - pisał w drugiej połowie stycznia br.

- Nie jestem taki, że biorę coś na wariata i potem będę patrzył, jak pieniążki załatwić. To tak nie działa. W klubie jest dużo bałaganu i trzeba wszystko poukładać - dodawał Lukas w wywiadach.

Jeszcze w grudniu 2025 r. doszło do przełomu, gdy firma piłkarza - LP Holding GmbH - nabyła 8,3 proc. akcji w Górniku. Podolski dołączył więc do grona właścicieli. To był pierwszy tak duży krok. 

Zobacz też: Lewandowski dał zielone światło! Jest otwarty na ten transfer

Co dalej? Wiadomo, że dopóki nie zostaną złożone podpisy, nie można mówić o prywatyzacji w trybie dokonanym, ale proces zdaje się być bliski finalizacji. Do 6 maja ostateczne wersje umów mają trafić do Rady Miasta Zabrze i rady nadzorczej klubu, a do 13 maja radni dowiedzą się o terminie o sesji nadzwyczajnej.

"Z mojej strony niezmiennie jest pełna i autentyczna wola dokończenia prywatyzacji jak najszybciej, oczywiście przy zachowaniu odpowiedzialnego i starannego podejścia do tego procesu. Jesteśmy na absolutnym finiszu. I Lukasowi, i mnie przyda się w tym momencie wsparcie i zaufanie, że lada chwila wszyscy wspólnie będziemy świętować nową erę Górnika" - pisał Kamil Żbikowski, prezydent Zabrza, w serwisach społecznościowych.

Uchwała ma zostać podjęta do 20 maja, a finał całego przedsięwzięcia nastąpić 23 maja, a więc w dniu ostatniej kolejki Ekstraklasy, gdy Górnik zagra z Radomiakiem Radom - być może o mistrzostwo Polski.

Póki co, w sobotę 2 maja w finale Pucharu Polski z Rakowem Górnik może przerwać wieloletnie oczekiwanie na grę w europejskich pucharach. Po raz ostatni Górnik wygrywał Puchar Polski 54 lata temu, a mistrzostwo Polski zdobył w sezonie 1987/88.

Mecz Górnik Zabrze - Raków Częstochowa w finale Pucharu Polski rozpocznie się w sobotę o g. 16. Relacja tekstowa na żywo w Sport.pl i w aplikacji mobilnej Sport.pl LIVE.

Artykuły Powiązane

Wczytywanie kolejnego artykułu...