Fanfary i fujary - dzień 8.

To był dzień, który zaczął się od przygnębiającego szermierczego magla, w którym kilka ważnych postaci zaczęło obrzucać się błockiem na oczach całego świata, a skończył na kosmicznym biegu na 100 m nieziemskiego Usaina Bolta. A po drodze z mistrzami olimpijskimi mierzyli się jeszcze nasi piłkarze ręczni i siatkarze i jedni zasłużyli na fanfary, a drudzy wręcz przeciwnie.

Fanfary

Usain Bolt - Gdyby Usain Bolt był Amerykaninem jutro bieg na 100 m pokazanoby jakieś 1 00 miliardów razy. Prawdopodobnie powstałby kanał tematyczny, który pokazywałby ten bieg w kółko przez najbliższe 50 lat. Ale Bolt Amerykaninem nie jest, więc będzie się musiał zadowolić naszymi fanfarami za najszybszy bieg w historii ludzkości, za druzgocące zwycięstwo już w połowie dystansu i za nieziemską końcówkę, w której się już tylko cieszył i nakręcał publiczność, a i tak pobił rekord świata.

Piłkarze ręczni - Po mylącym laniu, jakie sprawili Chińczykom szczypiorniści przyszły dwa mecze, do których najlepiej pasuje rzeczownik "wtopy" oraz przymiotnik "debilne". Na szczęście w starciu z Chorwatami znów widzieliśmy dobrze znaną zgraną grupę twardzieli, którym żaden wynik i żaden przeciwnik niestraszny, czyli wszystko to, za co uwielbiamy naszch piłkarzy ręcznych. Za zwycięstwo nad mistrzami olimpijskimi i najlepszy jak do tej pory mecz na igrzyskach fanfary uważamy za całkiem uczciwą nagrodę.

Michael Phelps - To się już robi nudne, więc szybko. Zdobył siódmy medal. Dogonił Marka Spitza. Wybuchły kontrowersje . Truuuuuuu...

Fujary

Polski floret - Chwilę po 4.00 czasu polskiego nasze florecistki odpadły w ćwierćfinale turnieju drużynowego z USA. Zdarza się. Co się natomiast nie zdarza, to cyrk, jaki zorganizowali nam potem wespół w zespół najlepsza zawodniczka, trener kadry i prezes Polskiego Związku Szermierczego. Szczegóły opisaliśmy gdzie indziej , natomiast nasz zdanie jest takie, że choć jednemu z nas zdarzyło się kiedyś napisać odcinek telenoweli i generalnie dowiedzieć się na temat telenowel wielu ciekawych rzeczy, to mimo wszystko wolelibyśmy w polskim sporcie o dzieła z odrobinę wyższej półki.

Siatkarze - Nie, wcale nie za to, że przegrali z mistrzami świata, mistrzami olimpijskimi i prawdopodobnie najlepszą drużyną w historii dyscypliny w jednym. Za to, że od mniej więcej połowy drugiego seta przestali wierzyć, że są zdolni wygrać. Byli - udowodnił to pierwszy, bardzo wyrównany i pechowo przegrany set. Ale ponieważ przestali w to wierzyć - kolejne dwa sety przegrali bez bodaj sekundy walki.

Asafa Powell i Tyson Gay - Miał być wielki-super-mega-wyścig między trzema wielki-super-mega-herosami bieżni. Wielki-super-mega-wyścig był, tylko herosów zabrakło. Gay nie wszedł nawet do finału. Powell był dopiero piąty. Jak na wielkich-super-mega-herosów coś nie bardzawo.