Przed Polską najtrudniejszy mecz tej edycji Ligi Narodów – wyjazdowy ze Szwecją, która najpierw ograła reprezentację Jana Urbana w finale mundialowych baraży, na mundialu zdołała wyjść z grupy, a kilka dni temu pewnie pokonała Rumunię 2:1. Logika podpowiada więc, że polski selekcjoner powinien wystawić w tym meczu najmocniejszy skład. Tym bardziej że atmosfera wokół jego kadry zdążyła zgęstnieć po ostatniej wizycie w Sztokholmie, zmarnowanym czerwcowym zgrupowaniu, które przyniosło porażkę w sparingu z Ukrainą i wyszarpany w ostatniej chwili remis z Nigerią, a także po słabym meczu z Bośnią i Hercegowiną. W poniedziałek reprezentacja zagra więc o punkty, ale też o zatrzymanie nakręcającej się negatywnej spirali i wyregulowanie społecznych nastrojów. A najbardziej tego potrzebuje sam selekcjoner, którego posada – szczególnie wobec przecieków pojawiających się latem, że nie wszyscy w zarządzie PZPN są z niego zadowoleni – nie wydaje się zbyt pewna. Dlatego mecz ze Szwecją jest tak istotny.
Jan Urban, po roku pracy, w końcu zrealizował założenie, z którym obejmował kadrę – przestawił ją na grę czterema obrońcami. Eksperyment powiódł się tylko częściowo. Sam mecz z Bośnią i Hercegowiną był kiepski, a korzyści w ataku wynikających ze zmiany ustawienia było niewiele. Udało się za to wreszcie zachować czyste konto, a rywale nie stworzyli choćby jednej groźnej sytuacji. Jakub Kiwior, który zaczął mecz na lewej obronie, kompletnie się na tej pozycji nie sprawdził, ale już Przemysław Frankowski, który go zastąpił, spisał się całkiem obiecująco. Wiarygodniejszym testem z gry w obronie będzie jednak spotkanie ze Szwecją, która ma w ataku nieporównywalnie większy potencjał niż Bośnia i Hercegowina. Stawiamy więc na to, że eksperyment będzie kontynuowany. Co więcej – wkroczy w ważniejszą i bardziej miarodajną fazę.
W bramce znów stanie Marcin Bułka i niemal na pewno będzie miał więcej pracy niż w piątek na Narodowym. Jego występ z Bośnią i Hercegowiną sprowadzał się do kilku pewnych interwencji na przedpolu, jednej nerwowej akcji, gdy piłka prawie prześlizgnęła mu się pod biodrem i była blisko bramki, a także do spokojnego i celnego rozgrywania piłki, co zawsze było jego atutem. W Sztokholmie powinniśmy dowiedzieć się więcej.
Przedmeczowa konferencja rozwiała wątpliwości co do obsady środka obrony. Można było zakładać, że Jan Urban będzie miał dylemat, co zrobić z Kacprem Potulskim (który w piątek zagrał całkiem dobrze, i nie przysporzył reprezentacji problemów), gdy na środek obrony – po nieudanym eksperymencie z wystawieniem go na lewej obronie - może wrócić Jakub Kiwior. – Kacper jest w dalszym ciągu zawodnikiem, który wchodzi do reprezentacji – powiedział selekcjoner, co sugerowało, że zamierza być wierny swojej hierarchii i postawić na duet z FC Porto. Owszem, Kiwior z Bośnią i Hercegowiną zagrał słabo – przede wszystkim okazało się, że nie ma zwrotności i dynamiki, by grać w reprezentacji na boku obrony, ale na środku to nadal jeden z najlepszych wyborów.
Na prawej stronie pewniakiem jest Matty Cash, który ma za sobą dobry mecz z BiH. Ale co z lewą stroną? Przemysław Frankowski zagra od początku? Jest aż tak wysoko w hierarchii selekcjonera na tej pozycji? Tak zasugerował na konferencji sam Urban.
Widać, że Jan Urban nie wyobraża sobie środka pola bez Piotra Zielińskiego i Sebastiana Szymańskiego. Kto dołączy do nich? Kibice chóralnie krzyknęliby, że musi to być Wiktor Nowak, który z BiH zadebiutował w kadrze. Wszedł na boisko w przerwie i był najlepszym polskim zawodnikiem. Nie widać było po nim żadnego stresu ani presji. Grał jak zwykle. Szarżował z piłką przez środek boiska i oddał bardzo groźny strzał, po którym piłka przeleciała tuż obok okienka bramki. Czy zasłużył na kolejną szansę? Zdecydowanie. Selekcjoner też to wie. Chwalił go na pomeczowej konferencji. - Może te 45 minut to wstęp do wielkiej kariery Wiktora? Jak na debiut, to był bardzo dobry występ. Widać było dużą pewność siebie. Gdy widział, że może zdobywać przestrzeń, od razu szedł do przodu. Widać było, że w powietrzu też jest bardzo dobry, bo wygrywał większość piłek, o które walczył. Fajnie, takie rzeczy cieszą, bo to młody chłopak. Widać, że nie przypadkiem gra w Lidze Mistrzów i jest podstawowym zawodnikiem Slavii Praga. Cieszę się, bo wiem, że mam kolejnego zawodnika w środkowej strefie do dyspozycji – mówił Urban.
Ale czy selekcjoner pójdzie za ciosem? Mecz w Sztokholmie będzie wyglądał inaczej niż ten przeciwko BiH na Narodowym. Raczej to rywale częściej będą atakować, więc reprezentacji Polski w środku pola może przydać się Bartosz Slisz. Gdy trzeba atakować i prowadzić grę, nie ma on zbyt wiele atutów, dlatego też został zdjęty już w przerwie spotkania z BiH. Ale jeśli trzeba zadbać o równowagę drużyny, zabezpieczyć strefę przed środkowymi obrońcami i powalczyć z rywalami, rzadko zawodzi. Trudny wybór. Życzeniowo widzielibyśmy w składzie Nowaka, by ta ciekawa historia pisała się dalej.
Był problem ze skrzydłowymi? No to teraz jest jeszcze większy, bo kontuzji doznał Jakub Kamiński i wrócił już do Lizbony, by zacząć rehabilitację. Skóraś i Zalewski w piątek nie spisali się źle. Skórasia można pochwalić za chęci, energię i parę odważniejszych wejść, a zganić za brak dokładności i większej ogłady przy podejmowaniu kluczowych decyzji. Zalewski, mimo że jest daleki od swojej najwyższej formy, to i tak jest na poziomie niedostępnym dla reszty polskich skrzydłowych. Ma niespotykaną w reprezentacji Polski łatwość dryblingu i odwagę. Nie ma co kombinować – trzeba na niego znów postawić i pozwolić mu łapać kolejne minuty, których brakuje mu w klubie.
Doszliśmy do ataku. I do sytuacji wcześniej niespotykanej. Robert Lewandowski zagrał z BiH fatalnie, co selekcjoner tłumaczył "jet lagiem". Ale kim go zastąpić? Karol Świderski bez wsparcia innego napastnika na kolana nie rzuca. Mateusz Żukowski jest szybki i silny, selekcjoner w niego wierzy, ale na wyjściowy skład w wyjazdowym meczu przeciwko Szwecji to chyba wciąż za mało. Cóż, nieprzypadkowe było to kilkusekundowe milczenie selekcjonera po pytaniu o napastników - Polska ma na tej pozycji spory problem. Ale czy Lewandowski może w kilka dni zagrać dwa tak słabe mecze?
Tym samym Jan Urban dokonałby trzech zmian względem meczu z BiH: zamiast Potulskiego zagrałby Frankowski, Nowak zamiast Slisza i Zalewski zamiast Kamińskiego.
1-4-2-3-1: Bułka – Cash, Bednarek, Kiwior, Frankowski – Nowak/Slisz, Zieliński – Skóraś, Szymański, Zalewski - Lewandowski