W Anglii Gareth Southgate za Sama Allardyce'a

Allardyce prowadził reprezentację Anglii w jednym meczu, i to zwycięskim, ale stracił posadę. Przez skandal wywołany pułapką zastawioną przez reporterów "Daily Telegraph".
Gareth Southgate
MATTHIAS SCHRADER/AP

Udawali biznesmenów z Dalekiego Wschodu, którzy chcą się dowiedzieć, jak omijać przepisy zabraniające "third-party ownership". Proceder polega na tym, że agent, indywidualny inwestor, firma lub fundusz hedgingowy płaci za część lub całość piłkarza i potem jako współwłaściciel dzieli się z klubem zyskami z kolejnego transferu. Albo wręcz przejmuje 100 proc. zysków. Metoda popularna w Ameryce Płd., Hiszpanii, Portugalii i Rosji. Ale w Anglii od 2008 r. - nielegalna. Zawodnicy mogą należeć wyłącznie do klubów. Co zaleca zresztą FIFA. Z jej raportu wynika, że TPO wpędza kluby w spiralę zadłużenia i uzależnienia od zewnętrznych inwestorów.

Allardyce spotykał się z reporterami przez dziesięć miesięcy. Nie przestał nawet wtedy, gdy ze zwykłego trenera ligowego (prowadził Sunderland) awansował na selekcjonera reprezentacji z kontraktem wartym 3 mln funtów rocznie (plus premie). I chętnie opowiadał - nieświadomy, że go nagrywają - że przepisy są powszechnie łamane lub omijane. Że omija się je "bez problemu", że zna działających tak pośredników transferowych, że to bardzo intratny interes. Zaproponował skontaktowanie "biznesmenów" z odpowiednimi ludźmi, a dla siebie negocjował rolę doradcy.

Miał cztery razy w roku latać do Singapuru i Hongkongu, by reprezentować firmę, o której nigdy nie słyszał, za co żądał najpierw 400 tys., a potem 600 tys. funtów. Rekomendując swoje usługi, wspomniał, że Alex Ferguson zgarnia 400 tys. za przemówienie, a Robbiemu Williamsowi dają 1,6 mln za śpiewanie na weselu. A on, Allardyce, miał przyciągnąć inwestorów dzięki urokowi bycia nie tylko selekcjonerem reprezentacji Anglii, ale również wieloletnim trenerem w Premier League. Zastrzegł tylko, że nie chce doradzać jawnie.

Tym samym najhojniej opłacany trener drużyny narodowej na świecie potwierdził reputację balansującego na granicy prawa, któremu zarzucano, że zarabia na prowizjach przy transferach i nakłania piłkarzy do wiązania się ze wskazanymi menedżerami. To wątek afery najważniejszy - i grożący trenerowi najpoważniejszymi konsekwencjami, choć ilustruje raczej chciwość i cynizm niż łamanie prawa. Ale niejedyny. 61-letni Allardyce paplał bowiem bez umiaru o wszystkim, o co reporterzy go zagadnęli. Ironizował o swoim poprzedniku Royu Hodgsonie (on z kolei uchodzi za kryształowo uczciwego), który jako pozbawiony osobowości miał "usypiać piłkarzy"; krytykował "głupotę" wydania 870 mln funtów na przebudowę Wembley; angielską federację (FA) redukował do firmy zajmującej się produkowaniem pieniędzy.

I właśnie stracił posadę, federacja to potwierdziła, a Sky Sports podał, iż poproszono już trenera młodzieżówki Garetha Southgate'a, żeby go zastąpił. Za 10 dni kolejne mecze eliminacji MŚ w Rosji.

Allardyce nigdy nie pracował w czołowym klubie, nigdy nie spróbował się z Ligą Mistrzów - ale zagraniczną konkurencję zdystansował jako fachowiec rozumiejący duszę angielskiego piłkarza. Zatrudniony został pod koniec lipca, kadrę prowadził tylko w meczu eliminacji mundialowych ze Słowacją, wygranym 1:0 dzięki golowi Adama Lallany w 95. minucie. A teraz cierpi za "ściągnięcie niesławy" na angielską piłkę.

Spektakularne wykopywanie selekcjonerów, którzy popełnili medialne samobójstwo, to już zresztą wyspiarska tradycja. Glenn Hoddle stracił posadę, gdy w 1999 r. wypsnęło mu się w wywiadzie, że niepełnosprawni cierpią za grzechy popełnione w poprzednich wcieleniach. Sven-Göran Eriksson wpadł w tarapaty, gdy w 2006 r. poobmawiał swoich piłkarzy w rozmowie z reporterem brukowca przebranym za szejka zamierzającego kupić Aston Villę i zatrudnić tam szwedzkiego trenera za wielką gażę. Wtedy też wszystko zostało nagrane - jak nie wyklucza, że przyjmie ofertę pomimo umowy wiążącej go z FA, jak nawyzywa Rio Ferdinanda leniuchem, jak drwi z rodziny Wayne'a Rooneya wywodzącej się ze społecznych nizin. Raz na dekadę Anglia traci zatem selekcjonera po pozaboiskowym skandalu.

Zobacz wideo

Żadna tam Premier League. To jest najbogatsza i najbardziej oglądana liga świata

źródło: Okazje.info

Więcej o: