Finał baraży o awans na mundial (2:3 ze Szwecją) był najlepszym ofensywnym występem reprezentacji Polski za kadencji Jana Urbana. Ale mimo to do USA, Meksyku i Kanady nie lecimy. Nie lecimy, bo jednocześnie zagraliśmy katastrofalnie w obronie. A to zapomnieliśmy o Anthonym Elandze, a to przy stałym fragmencie gry urwał się nam Gustaf Lagerbielke, a to w ostatniej chwili nie upilnowaliśmy Viktora Gyokeresa.
Szczęście, które dopisało nam kilka dni wcześniej w meczu z Albanią (2:1) na Stadionie Narodowym, tym razem nie było naszym sprzymierzeńcem. Urban - na gorąco, tuż po spotkaniu - celnie diagnozował przyczynę porażki ze Szwedami. - Na tym poziomie nie przystoi tak bronić. Za łatwo strzelali nam gole - mówił selekcjoner.
I mecz z Ukrainą potwierdził, że gra defensywna reprezentacji Polski wymaga szybkiej i zdecydowanej poprawy. To wręcz niewiarygodne, co znowu stało się z reprezentacją Polski. Drużyna Urbana w niedzielę znów bardzo łatwo traciła gole, przez co przegrała drugi mecz z rzędu. W obu straciła łącznie aż pięć goli. W ten sposób daleko nie zajedziemy.
Gra Polaków w pierwszych minutach meczu z Ukrainą mogła się podobać. Mimo wspomnianych okoliczności piłkarze Urbana starali się grać ofensywnie, przyjemnie dla oka. Tempa grze nadawał Jakub Piotrowski, w pojedynki wchodził Oskar Pietuszewski, możliwości do oddania strzału szukał Piotr Zieliński. Nicola Zalewski pozwolił sobie nawet na efektowne przyjęcie piłki zewnętrzną częścią stopy, za co otrzymał głośne brawa od kibiców.
Ale co z tego, skoro kilka minut później Piotrowski popełnił prosty błąd, stracił piłkę na własnej połowie, a Ukraińcy przeprowadzili skuteczny kontratak, zakończony potężnym strzałem Romana Jaremczuka. Tak samo jak w marcu w Szwecji: graliśmy nieźle, ale pierwszy banalny błąd kosztował nas stratę gola.
Gol Jaremczuka kompletnie wybił nas z rytmu. Ukraińcy nabrali pewności siebie, atakowali odważniej, a nasza gra w obronie wyglądała koszmarnie. Marcin Bułka kopał piłkę po autach, a jego koledzy byli za daleko od siebie i popełniali indywidualne błędy. To musiało się skończyć drugim golem.
Golem, którego Ukraińcy strzelili, jakby grali z amatorami. To był absolutny dramat. Najpierw kilka szybkich podań na jeden kontakt bez presji przeciwnika, potem dośrodkowanie niekrytego Wiktora Cyhankowa, na koniec celny strzał z bliska Andrija Jarmołenki, który swobodnie wbiegł w pole karne między naszych środkowych obrońców. A przecież w drugiej połowie - po wielu zmianach w składach - okazji Ukraińcom też nie brakowało.
Pierwsze miesiące pracy Urbana z kadrą były dla nas miłą odmianą po bałaganie, jaki zostawił po sobie Michał Probierz. Nowy selekcjoner nie tylko oczyścił atmosferę, ale przede wszystkim poprawił wyniki i uratował kwalifikacje do mundialu. W kluczowym momencie jednak poległ, a niedzielny sparing tylko potwierdził, że przed nami jeszcze mnóstwo pracy.
W najbliższych miesiącach Urban będzie musiał znaleźć odpowiedź na kilka kluczowych pytań, dotyczących gry w obronie. Czy to kwestia dopracowania obecnego pomysłu na drużynę? A może reprezentacja Polski potrzebuje nowego systemu i innych wykonawców?
Środowy sparing z Nigerią i jesienne mecze z Bośnią i Hercegowiną, Szwecją i Rumunią nie będą poligonem doświadczalnym. To będą spotkania, w których musimy poprawić grę w obronie i dobrze przygotować się do kwalifikacji Euro 2026. Bez postępu w tym elemencie gry czekają nas kolejne stresujące kwalifikacje do wielkiej imprezy. Na dziś mamy tutaj naprawdę duży problem.