To była jedna z najciekawszych konferencji z udziałem Roberta Lewandowskiego w ostatnich latach. - Na początek przeprosiny. Niemałe. Popełniłem błąd, pisząc o twoim planie związanym z przyjazdem na zgrupowanie. Rozpędziłem się - powiedział dziennikarz "Super Expresu", który w ostatnich dniach informował, że kapitan kadry może przylecieć do Polski tylko na jeden mecz i szybko wrócić do Stanów Zjednoczonych. - Powiem szczerze, że pierwszy raz słyszę na konferencji pytanie razem z przeprosinami. Chyba w polskim dziennikarstwie się to nie wydarzyło, więc wielkie gratulacje, bo sztuką jest się przyznać do błędu – odpowiedział z uśmiechem dziennikarzowi Michałowi Skibie. I zażartował: - Aż musiałem się upewnić, że na pewno dobrze słyszę. Chciałem nacieszyć uszy. A poważnie: takiego planu nie było. Dość szybko udało się też to wyprostować - stwierdził.
W dobrym nastroju Lewandowski pozostawał jeszcze przez kilka minut. We wtorek wypadła bowiem jedenasta rocznica meczu Bayernu z Wolfsburgiem, w którym strzelił pięć goli w dziewięć minut. - To dziś? Równo jedenaście lat? Dwie myśli: czas szybko leci i ciepło się robi na sercu. Dopiero z biegiem czasu uświadamiam sobie, jaki to był wyczyn, jak on został zapamiętany. Na początku tego nie czułem – przyznał.
W ostatnim czasie Lewandowski zamknął rozdział w Barcelonie i europejskiej piłce w ogóle, a rozpoczął nowy – w Chicago Fire. Lewandowski dalej pisze natomiast historię w reprezentacji Polski. I nikt dziś nie wie, kiedy postawi kropkę - czy po eliminacjach, czy po Euro, czy znienacka. Jan Urban daje mu wolną rękę, podkreślając, że zasłużył, by pożegnać się z kadrą, kiedy tylko zechce. Sam Lewandowski też powtarza, że nie wie dziś, kiedy zakończy reprezentacyjną karierę. – Przez lata miałem już różne dylematy. I wciąż zadaję sobie różne pytania, prowadzę wewnętrzny dialog, a ostatnio jeszcze wy często mnie pytacie, kiedy przyjdzie ten moment. Nigdy nie będę w stanie odpowiedzieć na to pytanie. Mówimy o 18 latach gry, o zdrowiu zostawionym na boisku! Ta kadra towarzyszyła mi przez 18 lat! Chyba jeszcze nikt w polskiej piłce nie był w takiej sytuacji, co też pokazuje, jak trudna to będzie decyzja. Ja się nie określę, będę musiał poczuć to w sercu – powiedział i po chwili raz jeszcze wrócił do tego tematu, opowiadając szerzej o niegasnącej chęci gry na wysokim poziomie.
- Nie jest łatwo być kilkanaście lat na najwyższym poziomie i nagle powiedzieć sobie "wystarczy". Głód napędza mnie od lat. Zawsze chciałem pokazywać, że mogę, że potrafię, że chcę wygrać. To nie mija ot tak. Nie traci się głodu z dnia na dzień. Nigdy nie bałem się wyzwań, ale długo pracowałem nad moim podejściem mentalnym, wiedząc, jak dużo w tym sporcie zależy od głowy. Zawsze chciałem się rozwijać. Zawsze szukałem nowych rzeczy i bodźców. Transfer do Chicago też z tego wynikał, bo szukałem miejsca, w którym rozwinę się nie tylko piłkarsko, ale przede wszystkim życiowo. I faktycznie się tam rozwijam, bo widzę rzeczy, których nie wiedziałem w Europie. Jestem bardzo pozytywnie zaskoczony samym miastem i ludźmi, którzy w nim mieszkają. W Chicago jest mnóstwo osób chętnych do pomocy, życzliwych i miłych. A pasję wciąż mam. Ostatnio słyszałem wypowiedź Grześka Krychowiaka, że lepiej grać jak najdłużej. Uczę się na błędach innych, wyciągam wnioski z ich opowieści, więc chcę grać dalej. Ogień nie wygasł – powiedział Lewandowski.
Konferencja zmierzała do końca, gdy nagle Lewandowski usłyszał od Łukasza Wiśniowskiego z Meczyków wyniki badań dr. hab. Bartosza Molika, z których wynika, że 86 proc. dzieci w Polsce w wieku 6-12 lat nie potrafi poprawnie odbić piłki od ściany i jej złapać, a ponad 80 proc. dzieci nie ma zapewnionej nawet godziny ruchu dziennie. Kapitan reprezentacji Polski był w szoku. Złapał się za głowę, wziął głęboki oddech. Nie mógł w te dane uwierzyć. Upewnił się, że dobrze zapamiętał wyniki. – Dramatyczne wyniki – odparł. – Jestem w szoku – powtórzył trzy razy.
- To wygląda strasznie. Nie wiedziałem, że aż tak źle. Nie chodzi mi teraz o stan sportu, ale o to jak się czujemy. Sport to zdrowie. Sport wpływa na naszą postawę, na to jak myślimy i jak się czujemy. Na gorąco, bo temat jest bardzo obszerny: potrzebna jest głęboka reforma, która wpłynie na same podstawy, by najmłodsze dzieci zaczęły się ruszać. Przecież brak ruchu prowadzi do częstszych wizyt u lekarza - mówił. - Moi rodzice byli wuefistami, więc dobrze wiem, jak łatwo jest zwolnić dziecko z WF. Pamięta, jak łatwo zawyżało się oceny z WF, bo brakowało do czerwonego paska. Zawsze mnie to bolało. Niech dzieci będą oceniane sprawiedliwie. Jako rodzic nie wyobrażam sobie, żeby moje dzieci były blisko tych statystyk. Nie chce, żeby były sportowcami, ale chcę, żeby były zdrowe, więc chcę, żeby uprawiły sport. Dzisiaj mam 38 lat, przyjechałem jak ten wujek z Ameryki, ale do teraz czuje, jak mi to pomaga, że kiedyś uprawiałem wszystkie sporty. To zbudowało moją sprawność, więc namawiam wszystkich do spacerów po parku, do jazdy rowerem. To pomaga być zdrowszym – zaapelował i jeszcze wychodząc zza konferencyjnego stołu powtarzał "86 procent. Dramat".