Aplikacja Fotball LIVE
  POBIERZ

Cannavaro, Pirlo i... Arnau. Co się stało z dawnymi gwiazdami MME?

Już w przyszłym roku w Polsce odbędą się młodzieżowe mistrzostwa Europy do lat 21. Każda edycja tego turnieju kreuje wiele potencjalnych gwiazd. Najlepszymi piłkarzami imprezy zostawali m.in. Fabio Cannavaro czy Andrea Pirlo, którzy potem cieszyli się ze zdobycia mistrzostwa świata. Ale zdarzają się również takie przypadki jak Francesc Arnau czy Royston Drenthe, o których po latach mało kto pamięta. Co się stało z gwiazdami tych turniejów? Oby Arkadiusz Milik czy Piotr Zieliński poszli w ślady największych piłkarzy!
29 czerwca 2000. Fabio Cannavaro cieszy się z zakwalifikowania Włochów do finałów Euro 2000 po meczu z Holandią. ''Azzurri'' wygrali 3:1 w karnych 29 czerwca 2000. Fabio Cannavaro cieszy się z zakwalifikowania Włochów do finałów Euro 2000 po meczu z Holandią. ''Azzurri'' wygrali 3:1 w karnych Fot. Aris Messinis / AP

Fabio Cannavaro (1996)

Lata 1992-2004 były najlepsze dla włoskiej młodzieżówki. W tym czasie Italia wygrała pięć na siedem turniejów. W 1996 roku jej bohaterem był Fabio Cannavaro - w trzech meczach Włosi stracili tylko jedną bramkę, w finale z Hiszpanią. Włochy na tym turnieju reprezentowali również tacy piłkarze jak 18-letni Gianluigi Buffon, 19-letni Francesco Totti czy 19-letni Alesssandro Nesta. Dekadę później ci zawodnicy zostali mistrzami świata na seniorskim poziomie. W tym samym roku Cannavaro dostał Złotą Piłkę. Była to spora niespodzianka, gdyż ta nagroda niezwykle rzadko przyznawana jest obrońcom oraz bramkarzom.

Cannavaro próbuje teraz swoich sił w roli trenera. Prowadził już A-Ahli ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich oraz chińskie Guangzhou Evergrande, z którego ostatnio został zwolniony. W lutym został skazany na 10 miesięcy pozbawienia wolności za wtargnięcie na teren posesji, którą wcześniej odebrali mu pomocnicy. Firma Cannavaro nie opłaciła około miliona euro podatków.

Występy / gole w reprezentacji: 136 / 2

Francesc Arnau Francesc Arnau uefa.com

Francesc Arnau (1998)

Pewnie część z was chciałaby właśnie zapytać "kto to jest"? W latach 1996-2001 rozegrał 24 mecze w pierwszej drużynie Barcelony. To jako jej zawodnik pojechał na mistrzostwa do Rumunii. W trzech meczach turnieju (nie było fazy grupowej) nie stracił ani jednej bramki, a Hiszpanie wszystkie spotkania wygrali 1-0. Arnau swoją karierę zaczynał jako obrońca. Do bramki wszedł niechętnie, nieco z konieczności. - Szybko znudziło mi się bronienie, więc na rok przerzuciłem się na ping-ponga. Po tym czasie jednak znowu założyłem rękawice - powiedział.

Jego rozwój wstrzymały kontuzje. W 2001 roku trafił do Malagi, gdzie bronił do końca kariery. Ale przez 10 lat zagrał tylko w 131 spotkaniach, czyli niewiele ponad 10 na sezon.

Występy w reprezentacji: 0

Andrea Pirlo Andrea Pirlo Fot. TORU HANAI

Andrea Pirlo (2000)

Czy tego piłkarza trzeba komuś przedstawiać? Dwa razy wygrał Ligę Mistrzów, został również mistrzem świata, uznawany jest za maestro środka pola. W 2000 roku jako 21-letni zawodnik Interu strzelił oba gole dla reprezentacji Włoch w finale z Czechami (2:1). W fazie grupowej dołożył jeszcze jedno trafienie, dzięki czemu z zaledwie trzema golami został królem strzelców turnieju - choć dwie z tych bramek zdobył z rzutów karnych. Włochy na tym turnieju reprezentowali również Gennaro Gattuso oraz Simone Perrotta, z którymi sześć lat później Pirlo zdobył mistrzostwo świata.

Występy / gole w reprezentacji: 116 / 13

Petr Cech Petr Cech JASON CAIRNDUFF/REUTERS

Petr Cech (2002)

Cech został bohaterem Czech broniąc w serii rzutów karnych dwie jedenastki Francuzów - Pierre'a Alaine'a Frau oraz Juliena Escude. Jean-Alain Boumsong trafił w poprzeczkę i reprezentacja Czech w składzie z nim oraz Grygerą, Barosem czy Hubschmanem została mistrzem Europy do lat 21. - Mają świetnego bramkarza, zagrał kapitalnie, to zrobiło różnicę - powiedział po meczu ówczesny trener Francji Raymond Domenech.

Po udanym Euro Cech przeniósł się do francuskiego Rennes. Po kolejnych dwóch latach przeniósł się do Chelsea. Do początku poprzedniego sezonu był podstawowym bramkarzem, aż musiał ustąpić miejsca Thibautowi Courtoisowi. Latem odejdzie z Chelsea. Najmocniej interesuje się nim Arsenal.

Występy w reprezentacji: 124

Royston Drenthe (2007)

Holendrowi wróżono wielką karierę po ME 2007. Strzelił tylko jednego gola, ale i tak został wybrany najlepszym piłkarzem turnieju. Pozyskał go, za około 15 mln euro, Real Madryt, który szukał następcy dla Roberto Carlosa. I Drenthe już w debiucie zdobył pięknego gola z ponad 30 metrów. Ale w Realu kłócił się z trenerem i częściej niż na treningi chodził na suto zakrapiane imprezy, przez co spóźniał się na treningi. I zaczął stopniowy zjazd. Z Realu wypożyczano go do Herculesa Alicante oraz Evertonu. Potem odszedł do Ałanii Władykaukaz. Zagrał tam sześć spotkań, potem jeszcze występował w Reading, tureckim Kayserisporze oraz Baniyas SC ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Dziś jest wolnym piłkarzem.

Występy / gole w reprezentacji: 1 / 0

Marcus Berg (2009)

Szwedzi jako gospodarze turnieju w 2009 roku odpadli w półfinale. Już do przerwy przegrywali z Anglią 0-3, lecz doprowadzili do rzutów karnych dzięki dwóm trafieniom Marcusa Berga. Ale w serii karnych zmarnował pierwszą jedenastkę i Szwedzi nie awansowali do finału. Wygrali go Niemcy w składzie m.in. z Manuelem Neuer, Matsem Hummelsem czy Mesutem Oezilem. Jednak to Berg został najlepszym zawodnikiem turnieju; zdobył łącznie siedem bramek, o cztery więcej niż kolejni zawodnicy. To rekordowa liczba w historii tych rozgrywek.

Z holenderskiego Groningen przeszedł do Hamburgera SV, ale tam zawiódł. Strzelił zaledwie pięć goli w 54 meczach. Znacznie lepiej wiedzie mu się w Panathinaikosie. Od 2013 roku strzelił aż 71 goli w 116 meczach! Ale po 30-letnim dziś zawodniku spodziewano się więcej.

Występy / gole w reprezentacji: 44 / 11

Juan Mata (2011)

Mata pojechał na młodzieżowe mistrzostwa Europy już jako seniorski mistrz świata. Na tle młodszych rywali pokazał wszystkie swoje umiejętności. W pierwszym meczu z Czechami zaliczył dwie asysty, natomiast z Ukrainą sam strzelił dwa gole. Został najlepszym piłkarzem turnieju, zdobył brązowego buta (trzeci najlepszy strzelec), ale jeszcze tego samego lata przeszedł z Valencii do Chelsea. W 2014 roku odszedł do Manchesteru United po tym, jak miejsca w swoim zespole nie widział dla niego Jose Mourinho - z którym teraz pracuje w ekipie "Czerwonych Diabłów". Mata radzi sobie bardzo dobrze w tym sezonie, strzelił trzy gole i zaliczył asystę w 10 meczach ligowych.

Występy i gole w reprezentacji: 41 / 10

Thiago Alcantara Thiago Alcantara Fot. Bernat Armangue AP

Thiago Alcantara (2013)

W 2013 rokuHiszpanie zdemolowali wszystkie inne reprezentacje podczas tego turnieju. Przed finałem z Włochami nie stracili nawet bramki. Decydujący mecz wygrali 4-2 i był to popis Thiago Alcantary. Strzelił hat-tricka w pierwszych 38 minutach spotkania. Wydawało się, że zostanie gwiazdą FC Barcelony i następcą Xaviego.

Tak się nie stało. Z Barcelony odszedł, bo grał zbyt mało (to uruchomiło klauzulę odejścia w jego kontrakcie). Gdy Pep Guardiola objął Bayern Monachium od razu powiedział: chcę tylko go, nikogo innego. Thiago początkowo zachwycał, ale jego rozwój wstrzymały dwa kolejne urazy więzadła w kolanie. Z tego względu w Bayernie - gdzie rozgrywa już czwarty sezon - rozegrał dopiero 95 spotkań we wszystkich rozgrywkach (i strzelił 10 goli).

Występy / gole w reprezentacji: 17 / 0

William Carvalho (2015)

W 2015 roku został młodzieżowym mistrzem Europy, natomiast rok później wraz z kolegami wygrał seniorskie Euro. Pochodzący z Angoli defensywny pomocnik był kluczową postacią reprezentacji Portugalii na Euro 2016 - w pierwszym meczu z Islandią usiadł na ławce, ale potem grał zawsze, gdy tylko mógł. Półfinał z Walią ominął go przez zawieszenie za kartki, a w ćwierćfinale z Polską został zmieniony dopiero w 96. minucie. Carvalho jest gwiazdą Sportingu i od lat mówi się o jego transferze do Premier League. Chętny musiałby wyłożyć 45 mln euro, bo tyle wynosi jego klauzula odejścia.

Występy / gole w reprezentacji: 29 / 1

Inni najlepsi piłkarze mistrzostw Europy do lat 21:

Vahid Halilhodzić - 1978

Anatolij Demjanenko - 1980

Rudi Voeller - 1982

Mark Hateley - 1984

Manuel Sanchis - 1986

Laurent Blanc - 1988

Davor Suker - 1990

Renato Buso - 1992

Luis Figo - 1994

Alberto Gilardino - 2004

Klaas-Jan Huntelaar - 2006