Sport.pl+

Naród katastrofistów zbudował twierdzę. Rzuca wyzwanie Anglikom

Dariusz Wołowski
Fot. Eloisa Sanchez / REUTERS

Lata głębokich rozczarowań doprowadziły kibiców z Meksyku do zmiany okrzyku bojowego. Z "Tak, to jest możliwe" na zdecydowanie bardziej sceptyczny: "A co, jeśli się uda?".

Selekcjoner reprezentacji Meksyku Javier Aguirre tylko się uśmiechnął, słysząc o nowym okrzyku fanów. Z wrodzonym poczuciem humoru odpowiedział, że wcześniej o nim nie słyszał i... zmyje za to głowy swoim dzieciom. 68-latek grał jako piłkarz na meksykańskim mundialu w 1986 roku, gdy z trybun Estadio Azteca w stronę piłkarzy drużyny narodowej kibice krzyczeli: "Si, se puede", czyli "Tak, to jest możliwe". Było możliwe aż do ćwierćfinału, w którym drużyna z Aguirre i legendarnym napastnikiem Realu Madryt Hugo Sanchezem w składzie odpadła z turnieju, po meczu z Niemcami (po 120 minutach był bezbramkowy remis, zdecydowały rzuty karne).

Czerwona kartka dla Aguirre

Tamten mecz był prawdziwą traumą dla Aguirre. W 65. minucie z czerwoną kartką z boiska wyleciał Niemiec Thomas Berthold. Gospodarze grali z przewagą zawodnika do 100. minuty, gdy sędzia usunął z gry obecnego selekcjonera Meksyku. W tamtych czasach Niemcy zawsze wygrywali serie jedenastek na mundialach. Pierwszy raz nie udało im się to dopiero przeciwko Paragwajowi, w 1/16 finału obecnych mistrzostw.

W 1986 roku Aguirre i jego koledzy zaprzepaścili szansę na historyczny sukces, czyli wejście do strefy medalowej mistrzostw świata. Niemcy zagrali potem w finale z Argentyną (2:3). Jako selekcjoner Aguirre prowadził Meksyk na mistrzostwach w latach 2002 i 2010. W Korei i Japonii Meksykanie wygrali z Chorwacją i Ekwadorem, zremisowali z Włochami w grupie, ale w 1/8 finału przegrali niespodziewanie z USA 0:2. Osiem lat później drużyna Aguirre wyszła z grupy, po rywalizacji z RPA, Francją i Urugwajem, ale w pierwszym meczu fazy pucharowej uległa Argentynie.

Odbijanie się od bram ćwierćfinałów trwało od 1994 roku do 2018, czyli 24 lata. W tym czasie Meksykanie siedem razy wychodzili z grupy na mundialu i siedem razy przegrywali pierwszy mecz fazy pucharowej. Kibice bezradnie śpiewali: "Tak, to jest możliwe", po czym zawsze okazywało się jednak niemożliwe. Aż w 2022 roku w Katarze piłkarze Meksyku przegrali walkę o awans z grupy z Polakami. Dla nich to był ogromny krok wstecz.

Eksperci tłumaczyli to w prosty sposób: Meksyk nie ma piłkarzy, którzy robiliby kariery w solidnych klubach Europy. A tylko to daje regularny kontakt z futbolem na najwyższym poziomie.

Zobacz wideo Studio mundialowe

I przez ostatnie 3,5 roku właściwie nic w meksykańskiej piłce się nie zmieniło. Jej największa gwiazda – napastnik Raul Jimenez, będzie grał w przyszłym sezonie w drugoligowym angielskim Wolverhampton.

Twierdza Azteków

Stąd przed obecnym mundialem od lat zarażani pesymizmem kibice Meksyku byli jeszcze bardziej sceptyczni niż zwykle. Okrzyk "Tak, to jest możliwe" ("Si, se puede") zamienili na "A co, jeśli się uda?" ("Y si si?"). Nowe hasło stało się popularne w serwisach społecznościowych, stąd wiekowy Aguirre go nie znał. Żartował jednak, że powinny go o nim poinformować jego dzieci. Nie zrobiły tego, więc dostaną burę od ojca.

Dziś selekcjoner Meksyku jest już prawie narodowym bohaterem. W czterech meczach mundialu drużyna wygrała cztery razy i jeszcze nie straciła gola. Pokonała RPA, Koreę Płd., Czechów i Ekwadorczyków, przed nią jednak wielkie wyzwanie w niedzielę. O ile Raul Jimenez to w tej chwili piłkarz z Championship, o tyle Niemiec Thomas Tuchel, czyli selekcjoner Anglików, przywiezie na Stadion Azteków największe gwiazdy Premier League. Faworyt jest oczywisty? Nie tak bardzo.

Anglicy wiedzą, jak będzie ciężko. Estadio Azteca jest twierdzą piłkarzy Meksyku. Grali na nim 145 razy, z bilansem: 95 zwycięstw, 38 remisów, osiem porażek. Jeśli chodzi o mecze o stawkę na tym stadionie, z 88 Meksyk wygrał aż 69, do tego 17 razy remisował i poniósł zaledwie dwie porażki. Ostatnią w 2013 roku. Na mundialu Meksykanie na Estadio Azteca jeszcze nigdy nie przegrali.

Być może więc przed niedzielnym meczem o ćwierćfinał mistrzostw w USA, Kanadzie i Meksyku to Anglicy powinni krzyknąć "What if it works…". To jest jednak nacja o zupełnie innej mentalności. O ile Meksykanie są urodzonymi katastrofistami, jak niegdyś Aztekowie, o tyle Anglicy zawsze jadą na mundial po złoto. Z tym, że efekt od 60 lat jest wciąż taki sam.

Artykuły Powiązane

Wczytywanie kolejnego artykułu...