Sport.pl+

8 meczów, 8 zwycięstw i nagle problem. Kadra Brzęczka stanęła na głowie

Jerzy Brzęczek
fot. Kacper Pacocha / PressFocus

Serca nam rosły, gdy jesienią i wiosną oglądaliśmy reprezentację do lat 21. Drużyna równała kolejnych rywali z ziemią i już prawie zakwalifikowała się na młodzieżowe Euro. Zostały dwa kroki, ale zespół, który musi je postawić, to już zupełnie inna ekipa. Zawieszenia, kontuzje i powołania do pierwszej reprezentacji wywróciły porządek Jerzego Brzęczka do góry nogami.

Trzeba Jerzemu Brzęczkowi przyznać, że jesienią zeszłego roku oraz w marcu bieżącego, ilekroć nasze humory mizerniały po "wyczynach" seniorskiej kadry, jego zespół potrafił sprawić, że dobry nastrój wracał. Osiem meczów eliminacji do młodzieżowego Euro 2027 i osiem zwycięstw? Z bilansem bramkowym 23:2? Sześć goli wbitych na wyjeździe Szwecji? Ograni w Szczecinie Włosi, i to po efektownych akcjach? Awans na Euro na wyciągnięcie ręki? To duże "wow", a brawa jeszcze większe. 

Zobacz wideo Musieliśmy się wstydzić za polską piłkę. I to w miejscu, które sprawiało nam ból

Nie przyzwyczailiśmy się do takich maszyn

Oczywiście można na siłę ponarzekać. Że co to za sztuka, wbić osiem goli Armenii, czy pokonać Macedonię Północną lub Czarnogórę, że Włosi mają duży kłopot z talentami i ich grą w Serie A. Ale tak podważyć da się wszystko, a pamiętajmy, że nasza kadra U21 grała tylko na jednym młodzieżowym Euro z ostatnich trzech, a w latach 1996-2015 nie wystąpiła na takim turnieju wcale. Warto zatem docenić walec, którym obecny zespół jedzie przez eliminacje. Do mety jednak jeszcze nie dotarł. Ma na drodze dwie ostatnie przeszkody:

  • Polska - Szwecja, środa 30 września, 18:00 w Katowicach;
  • Włochy - Polska, poniedziałek 5 października, 18:15 w Pescarze.

Na początek warto przyjrzeć się sytuacji w grupie. Z kompletem zwycięstw jesteśmy oczywiście liderem, z przewagą trzech punktów nad Włochami. Bezpośredni awans na mistrzostwa wywalczy zwycięzca grupy i ewentualnie zespół z drugiego miejsca, jeśli okaże się najlepszy ze wszystkich drużyn z drugich miejsc w grupach eliminacyjnych (pozostałe zagrają w barażach). 

Do awansu... tylko jeden punkt? 

Włosi są dziś liderem klasyfikacji "drugich". Mają tu jednak nie 21, a 18 pkt. Dlaczego? Niektóre grupy eliminacyjne są sześciozespołowe (jak nasza), a inne liczą  pięć drużyn. By wyrównać szanse, UEFA zdecydowała, że drużynom z grup sześciozespołowych nie będą wliczane punkty za mecze z reprezentacjami z ostatnich miejsc w grupach. U nas to już na 100 proc. Armenia (na razie komplet porażek), więc Włosi w tabeli wiceliderów grup "tracą" 3 pkt za wygrany mecz z Ormianami i potencjalnie kolejne trzy za drugi.

Polacy już Ormian dwa razy ograli, zatem mają 24 pkt (minus 6 w tej klasyfikacji, jeśli wyprzedzą ich Włosi). Dlatego nie ma jeszcze pewności, czy w wypadku zajęcia przez nas drugiego miejsca w grupie wywalczymy bezpośredni awans. Wśród "drugich" 15 pkt ma Grecja i może nas (lub Włochów) wyprzedzić. Czego zatem potrzebujemy w meczach z Italią oraz Szwecją, by zająć pierwsze miejsce w grupie bez oglądania się na rywali? Opcje są dwie:

  • minimum cztery punkty w meczach ze Szwecją i Włochami;
  • zwycięstwo lub remis z Włochami.

Tak, nam do pierwszej lokaty może wystarczyć nawet tylko jeden punkt, o ile wywalczymy go w meczu z Włochami. Wtedy oba zespoły mają na koniec po 25 pkt, a my wyprzedzamy ich bilansem w starciach bezpośrednich. Oczywiście o ile Włosi nie potkną się w swoim pierwszym spotkaniu tego okienka reprezentacyjnego (jeśli to zrobią, triumf ze Szwedami daje nam awans). Tyle że grają z ostatnią Armenią...

Oczywiście z Włochami na wyjeździe będzie trudniej niż w listopadzie zeszłego roku w Szczecinie. Będą mieli świadomość, o co grają, a nam mają coś do udowodnienia. Szczególnie, że w pierwszym meczu do 83. minuty prowadzili z Polską 1:0, ale nasz zespół w trzy minuty odwrócił losy spotkania. Najpierw kapitalny rajd Jana Faberskiego z efektowną "ruletą" i asystą do Wiktora Bogacza, a potem kolejna wyborna akcja zakończona potężnym strzałem Macieja Kuziemki pod poprzeczkę. I było 2:1. Jako naoczny świadek zapewniam, że na żywo wyglądało to jeszcze lepiej, niż w telewizji. 

Podcięte skrzydła już nas nie wzniosą

Skoro wiadomo już, czego Polakom trzeba, przyjrzyjmy się drużynie, a ta mocno się zmieniła. Każdy selekcjoner kadry młodzieżowej jest podwójnie narażony na duże zmiany w składzie, ponieważ oprócz kontuzji i wahań formy młodych graczy "grożą mu" jeszcze powołania do kadry seniorskiej. Jerzy Brzęczek dość brutalnie się teraz o tym przekonuje. 

Największą bronią jego zespołu były dotychczas skrzydła. Nasi młodzi piłkarze na bokach boiska zmiatali rywali. Akcja Faberskiego i gol Kuziemki z Włochami to tylko dwa z licznych przykładów. Wystarczy spojrzeć na te liczby:

  • Oskar Pietuszewski - 6 meczów, 4 gole, 2 asysty;
  • Tomasz Pieńko - 6 meczów, 3 gole, 5 asyst;
  • Jan Faberski - 5 meczów, 2 asysty;
  • Maciej Kuziemka - 4 mecze, 1 gol.

Potężna moc, która potrafiła zachwycić. Niestety, w trakcie tego zgrupowania jest znacznie trudniej. Ze wspomnianej czwórki Brzęczek może skorzystać tylko z Pieńki, który w dodatku jest od początku sezonu w Rakowie Częstochowa w beznadziejnej formie i dla niego kadra U21 to nadzieja na odbudowę. Pietuszewski długo leczył kontuzję, a teraz jest na zgrupowaniu pierwszej reprezentacji, Faberski od kwietnia leczy poważny uraz kolana, a Kuziemki również nie ma z powodu kłopotów zdrowotnych (ale forma po awansie Wisły Kraków do Ekstraklasy również była słaba). 

Mieliśmy nadzieję, że tę potężną wyrwę choć częściowo pomoże załatać Oskar Kubiak, który coraz lepiej poczyna sobie w Slavii Praga i zagrał ostatnio od 1. minuty w Lidze Mistrzów. Niestety, trzeba było go skreślić z listy powołanych, bo również jego dopadł uraz. Zatem ze Szwecją i Włochami na jednym skrzydle zagra Pieńko, a na drugim... nie wiadomo kto. Innego naturalnego skrzydłowego wśród powołanych nie ma. Trzeba będzie albo zagrać ofensywnym pomocnikiem na tej pozycji, albo zmienić ustawienie. 

Kontuzje, zawieszenia, Jan Urban... Oto żywot selekcjonera młodzieżówki

Może przesunąć kogoś ze środka pola? Problem w tym, że tam też są pewne braki. Nie ma Antoniego Kozubala, absolutnego lidera tego zespołu. Bramkostrzelnego, bo ma na koncie już cztery bramki w tych eliminacjach. Kontuzja zamknęła mu drogę na zgrupowanie. Z pozostałych pomocników, z których Jerzy Brzęczek często korzystał, obecni są Kacper Duda i Filip Kocaba. Jednak ten pierwszy ze Szwecją będzie pauzował za kartki. Kto zatem za niego i Kozubala? Najpoważniejsi kandydaci to:

  • Bartosz Mazurek - Brzęczek może być wdzięczny Janowi Urbanowi, że ten nie powołał go do kadry seniorskiej, mimo "wejścia smoka" do drużyny Red Bull Salzburg (nominowany na najlepszego zawodnika września w klubie). W U21 jeszcze nie grał, ale nie ma wątpliwości, że teraz to zrobi;
  • Kamil Jakubczyk - u Brzęczka głównie rezerwowy, ale jest w świetnej formie w Koronie Kielce. To jego czas, by zabłysnąć;
  • Mateusz Kowalczyk - w czterech pierwszych meczach eliminacji był podstawowym wyborem. Potem, w listopadzie i marcu, przeszkadzały mu kłopoty zdrowotne. Teraz, w pełni sił, powinien wrócić do składu. 

Obrona? Tu na środku też wesoło nie jest. Igor Drapiński od transferu do Samsunsporu uzbierał 13 minut w miesiąc. W dodatku ze Szwecją "wisi" za kartki. Miłosz Matysik po dwóch ligowych meczach, w których Aris Limassol stracił sześć goli, wypadł z pierwszego składu cypryjskiej drużyny. Kacper Potulski i Wojciech Mońka są do dyspozycji, ale Jana Urbana. Za to Mariusz Kutwa nie gra w Wiśle Kraków, przez co nawet nie został powołany.

Trzeba mocno liczyć na Brighta Ede, który rozegrał już cztery mecze w La Liga, w Deportivo A Coruna i wyglądał w nich bardzo solidnie. Brzęczek powołał go pierwszy raz, ale bez wątpienia da mu szansę, szczególnie w obliczu braku Drapińskiego w meczu ze Szwecją. W odwodzie pozostaje, dowołany awaryjnie, Nikodem Leśniak-Paduch, podstawowy stoper pierwszoligowego Ruchu Chorzów. 

Środek obrony w meczach pod wodzą Jerzego Brzęczka:

  • Macedonia (dom): Matysik - Drapiński;
  • Armenia (wyjazd): Matysik - Drapiński;
  • Czarnogóra (dom): Matysik - Drapiński;
  • Szwecja (wyjazd): Matysik - Drapiński;
  • Włochy (dom): Kutwa - Drapiński;
  • Macedonia (wyjazd): Kutwa - Drapiński;
  • Armenia (dom): Potulski - Drapiński;
  • Czarnogóra (wyjazd): Mońka - Drapiński.

Seniorska kadra ma na tej pozycji braki, a młodzieżówka spokój

Jeśli chodzi o środek ataku, Wiktora Bogacza od początku przygody z Cracovią męczą urazy i nie inaczej jest tym razem. Za to Jan Urban "porwał" podstawowego napastnika kadry Brzęczka, czyli Marcela Regułę. Na tej pozycji jednak nie jest aż tak źle. Daniel Mikołajewski jest we wspaniałej formie w szwajcarskim Lugano. Rozegrał w tamtejszej ekstraklasie siedem meczów, w których strzelił cztery gole i zaliczył trzy asysty. Umie strzelić, umie podać. W obliczu kłopotów ze skrzydłowymi taki profil może się szczególnie przydać.

Bramka? Tutaj też bez dramatu. Na zgrupowaniu seniorskiej kadry jest Sławomir Abramowicz, który zaczynał eliminacje w U21 i zagrał też w ostatnim meczu z Armenią. Jednak gdy go nie było, dobrze sprawował się Marcel Łubik, obecnie regularnie broniący w Wiśle Kraków. Jest też bramkarz nr 1 portugalskiej Vitorii Guimaraes, czyli Oliwier Zych. Przynajmniej o tę pozycję Jerzy Brzęczek zamartwiać się nie musi. 

Improwizacja, czyli niezbędna przyjaciółka selekcjonera

Przed naszym selekcjonerem kadry do lat 21 stoi zdecydowanie największe wyzwanie. "Materiał ludzki", który ma dostępny, nadal jest ciekawy, ale profilowo odmienny od dotychczasowego. Nie można oprzeć gry o skrzydła, bo brakuje skrzydłowych. Napastnik umie rozegrać, ale jest jednak bardziej klasyczną dziewiątką, a nie fałszywą, jak Marcel Reguła. Środek pola bez dowodzącego Kozubala (i Dudy ze Szwecją), ale z bardzo interesującymi Mazurkiem i Jakubczykiem. Defensywa pierwszy raz zagra bez Drapińskiego, a nawet jak wróci na Włochy, to bez rytmu meczowego w klubie. Umiejętność improwizacji to jedna z najważniejszych cech każdego trenera, ale selekcjonera w szczególności. Brzęczek ma przed sobą egzamin.

Dobrze chociaż, że sytuacja w tabeli jest stosunkowo komfortowa i nie ma np. bezwzględnego przymusu wygrania obu spotkań, bo to by jeszcze zwiększyło presję. Kolejność spotkań też plus, bo choć nie deprecjonowałbym Szwedów (mimo 6:0 w pierwszym meczu), to wyjazd do Włoch powinien być znacznie trudniejszy. Nasz zespół pojedzie tam bogatszy o odpowiedzi z Katowic. "Przetrze się" z teoretycznie słabszym rywalem, zanim zagra w decydującym meczu.  

Artykuły Powiązane

Wczytywanie kolejnego artykułu...