Legia Warszawa mocno zapracowała i zasłużyła na zwycięstwo w Płocku z Wisłą (1:0), ale przez swoją nieskuteczność mogła je w głupi sposób stracić. Drużyna Marka Papszuna ostatecznie jednak triumfowała, na co czekała aż 42 dni.
Mimo Piotr Lasyk do drugiej połowy doliczył sześć minut, mecz Wisły Płock z Legią trwał jeszcze dłużej. Czas wyjątkowo dłużył się Markowi Papszunowi i jego drużynie, którzy na zwycięstwo czekali aż 42 dni. Nie mogło więc dziwić, że gdy Lasyk nie kończył meczu, Papszun nerwowo wymachiwał rękami przy linii bocznej.
Kiedy sędzia w końcu zakończył mecz, trener Legii wymownie zacisnął pięści w geście triumfu. Jeszcze mocniej zareagowali jego asystenci, którzy wyskoczyli z ławki rezerwowych i rzucili się na Papszuna. Legia bardzo potrzebowała tego zwycięstwa i choć w Płocku mocno na nie zapracowała i zasłużyła, to przez swoją nieskuteczność mogła je w głupi sposób stracić.
42 dni oczekiwania
- Słabszy okres już za nami, a naszym celem jest odbicie się i wyciśnięcie jak najwięcej z pozostałych czterech meczów. Musimy wrócić do tego, od czego zaczynaliśmy, czyli odpowiedniego nastawienia mecz po meczu. Nie zakładam żadnego celu punktowego. Ostatnio nam to nie wyszło, bo założyliśmy 10 punktów, a zdobyliśmy raptem pięć. Po prostu chcemy wycisnąć z tych spotkań jak najwięcej - mówił przed meczem Papszun.
Dla Legii mecz w Płocku był szczególnie ważny i trudny. Ważny, bo drużyna Papszuna nie wygrała meczu od 11 października, kiedy była lepsza od Wisły Kraków (2:0). Jednak od tamtej pory Warszawiacy zremisowali z Cracovią (1:1) i Górnikiem Zabrze (0:0) oraz przegrali z Lechem Poznań (1:2) i Rakowem Częstochowa (1:2). A trudny, bo legioniści przegrali trzy ostatnie ligowe mecze w Płocku.
Ale tym razem w końcu się udało. Legia wygrała 1:0 przede wszystkim dzięki mocnemu początkowi spotkania. Drużyna Papszuna zaczęła ofensywnie, z dużą wiarą we własne umiejętności. Legioniści - mimo kiepskich ostatnio wyników - nie chcieli zostawić wątpliwości, kto dysponuje lepszymi piłkarzami i większym potencjałem.
I to mocne, dobre nastawienie się opłaciło. Już w 5. minucie z lewej strony pola karnego piłkę mocno kopnął powracający do składu Ruben Vinagre, a z bliska piłkę do bramki wbił Zjawiński. Jak się okazało, był to kluczowy moment dla całego spotkania.
To był typowy mecz dla Legii Papszuna, bo miał też najlepszy do tego scenariusz. Warszawiacy szybko strzelili gola i mogli robić to, co wychodzi im najlepiej, czyli kontrolować przebieg spotkania. Do końca pierwszej połowy legioniści ani nie pozwolili rywalom zagrozić bramce Otto Hindricha, ani sami nie rzucali się do zdecydowanego ataku. Mecz nie był jednak zamknięty.
Wielka nieskuteczność
Dlatego zaraz po przerwie Warszawiacy zaczęli grać tak, jak na początku spotkania. W pierwszych 10 minutach drugiej połowy legioniści mieli trzy bardzo dobre okazje do strzelenia gola: dwie zmarnował Jakub Żewłakow, a jedną Michal Sevcik. Papszun i jego asystenci na ławce - tak samo zresztą jak piłkarze - nie mogli uwierzyć, jakim cudem Legia nie prowadziła wyżej. I to się mogło zemścić.
Po dobrym początku drugiej połowy legioniści spuścili z tonu, co dodało pewności siebie gospodarzom. Wiślacy w końcu zaczęli grać odważniej i tworzyć bramkowe okazje. W ataku podobał się szczególnie Samuel Akere, z którym problemy na lewej stronie mieli i Ruben Vinagre, i Kacper Chodyna, który zmienił Portugalczyka, i półlewy stoper - Arkadiusz Reca.
Legia zaczęła mieć problemy, ale w najtrudniejszym momencie miała Otto Hindricha, który kolejny raz potwierdził, że jest jednym z najlepszych, o ile nie najlepszym bramkarzem w Ekstraklasie. Rumun szczególnie zaimponował, gdy w efektowny sposób odbił uderzenie z bliska Zana Rogelja.
Papszun musiał reagować i przeprowadzał zmiany. Na boisku - poza Chodyną - pojawili się też Damian Szymański, Robert Deziel Jr., Rafał Adamski i Wahan Biczachczjan. Zmiany nie przyniosły jednak wielkiej różnicy w grze, przez co wynik do samego końca wisiał na włosku.
Legia mogła go rozstrzygnąć już w doliczonym czasie gry. Mogła, ale kolejny raz była nieskuteczna. Tym razem Afonso Silva wybił piłkę tuż sprzed linii bramkowej po dobrej akcji i uderzeniu Biczachczjana z pola karnego. Nic dziwnego, że po ostatnim gwizdku sędziego Papszun odetchnął z ulgą.
Żewłakow na plus
Symboliczne jest to, że wygrana po 42 dniach przyszła po powrocie do składu Żewłakowa. 19-latek ostatni raz zagrał przeciwko Wiśle Kraków, a od tamtej pory musiał sobie radzić z drobnymi kontuzjami mięśniowymi. Powrót Żewłakowa się przedłużał, ale kiedy już w końcu zagrał, szybko przypomniał, dlaczego jest dzisiaj największą nadzieją wśród legijnej młodzieży.
W mocnym początku to Żewłakow najczęściej brał udział w ofensywnych akcjach drużyny Papszuna. 19-latek popisywał się nie tylko dobrymi, celnymi podaniami, ale też niekonwencjonalnymi zagraniami. Czasami aż za szybkimi dla własnych kolegów, bo po przepuszczaniu piłki czy sprytnym podaniu za piłką nie nadążali Łukasz Zjawiński czy Sevcik.
Oczywiście Żewłakow miał swoje za uszami, bo to on po przerwie zmarnował dwie doskonałe okazje. Fakty są jednak takie, że gdyby uderzył lepiej, ocena jego występu byłaby bardzo dobra. Tak pozostanie tylko i aż dobra. 19-latek pokazał jednak, że jeśli będzie zdrowy, może być jednym z liderów Legii i człowiekiem, który rozrusza niemrawą w ostatnich meczach ofensywę.
Legia może odetchnąć, bo w końcu wygrała i wróciła na podium tabeli Ekstraklasy. Teraz drużyna Papszuna ma chwilę spokoju i może przygotowywać się do meczu z Wieczystą Kraków. Ten już w niedzielę przy Łazienkowskiej o 17:30.