Jak zbudowany jest bolid Formuły 1

Samochód startujący w wyścigach Formuły 1 więcej ma wspólnego z samolotem myśliwskim, niż ze zwykłym autem jeżdżącym po szosach.
Robert Kubica w Formule 1 - raport

Formuła 1 w pigułce

Silnik

W samochodach Formuły 1 montuje się silniki V8 o pojemności 2400 ccm. Zostały one wprowadzone w tym sezonie w miejsce silników V10 o pojemności 3000 ccm. Miało to na celu zmniejszenie prędkości samochodów i zwiększenie tym samym bezpieczeństwa kierowców. Moc silników to 700-800 koni mechanicznych, a ich obroty przekraczają 20 tys. na minutę.

Przepisy FIA zakazują chłodzenia silników cieczami, dlatego za jego chłodzenie odpowiadają radiatory umieszczone po bokach samochodu. Przepływa przez nie ok. 650 litrów powietrza na minutę.

Dążąc do zwiększenia bezpieczeństwa FIA zmusza zespoły do przedłużana ich żywotności. Obecnie jeden silnik musi wystarczyć kierowcy na dwa weekendy Grand Prix, a jego wymiana jest karana przesunięciem o 10 miejsc do tyłu na starcie wyścigu. Od sezonu 2008 żywotność silnika ma zostać przedłużona do trzech wyścigów.

Skrzynia biegów

Samochody Formuły 1 wyposażone są w półautomatyczne skrzynie biegów z maksymalnie siedmioma biegami do przodu i obowiązkowym biegiem wstecznym. Kierowca zmienia biegi za pomocą łopatek umieszczonych pod kierownicą, dzięki czemu nie musi odrywać od niej rąk.

Bolid

Aerodynamika samochodu ma niezwykle ważne znaczenie dla ostatecznego sukcesu, dlatego teamy wydają wielkie pieniądze na ciągłe usprawnienia nadwozia samochodu. Budowa bolidu na pomóc zrealizować dwa cele. Pierwszym jest maksymalne zwiększenie siły dociskającej bolid, co zwiększa przyczepność opon i pozwala pokonywać zakręty z większą prędkością. Drugim - zmniejszenie do minimum oporu powietrza.

Zwiększeniu nacisku na podłoże służą skrzydła z przodu i tyłu samochodu. Są skonstruowane tak, że nad i pod skrzydłami tworzy się różnica ciśnień. Reszta nadwozia, począwszy od zawieszenia, a skończywszy na kasku kierowcy, skonstruowana jest tak, aby maksymalnie zmniejszyć opór powietrza.

Kokpit, tzw. monocoque jest wykonany z włókien węglowych i polimerów epoksydowych. Ma zapewnić kierowcy maksymalne bezpieczeństwo. Kokpit jest zaprojektowany tak, aby kierowca mógł się z niego wydostać w przeciągu kilku sekund. Fotel nie może być na stałe przytwierdzony do kokpitu, aby można go było wyjąć razem z kierowcą. Podobnie jak kombinezon kierowcy, musi być wykonany z materiałów niepalnych.

Centrum zarządzania samochodem jest kierownica. Znajduje się na niej do 20 przycisków. Koszt jednej kierownicy potrafi osiągnąć 25 tys. euro.

Opony

Opony stosowane w samochodach Formuły 1 znacznie różnią się od tych zakładanych w zwykłych autach. Średnia żywotność opony wyścigowego bolidu to ok. 200 km, podczas gdy przeciętna żywotność zwykłych opon to ok. 80 tys. km. Opony wyścigowe są wykonane z dużo bardziej miękkich i łatwiej ścierających się gatunków gumy, co znacznie zwiększa przyczepność. Maksymalna szerokość opon to 355 mm na przednich kołach i 380 mm na tylnych.

Optymalna temperatura, w której pracują opony samochodów Formuły 1 to 70-100 st. C. Do ich rozgrzewania przed wyścigiem służą specjalne pokrowce. Aby nieco zmniejszyć prędkość samochodów FIA zakazała używania tzw. slików czyli opon całkowicie gładkich. Dziś opony na powierzchni stykającej się z podłożem muszą mieć minimum cztery ciągłe rowki równoległe do kierunku jazdy, co zmniejsza prędkość osiąganą przez samochód.

Na jeden weekend Grand Prix przypada siedem zestawów opon na suchą nawierzchnię, do tego cztery komplety opon na mokry tor i trzy na bardzo mokry tor. Zespół po piątkowych treningach musi podjąć decyzję jakiego rodzaju opon będzie używał przez resztę weekendu.

Benzyna

Dawniej paliwo używane w Formule 1 zawierało mieszankę węglowodorów i było bardzo specjalistycznym paliwem o małym podobieństwie do benzyny ogólnodostępnej. FIA wprowadziła przepisy, które mają znacząco zmniejszyć zanieczyszczenie środowiska. Dziś używa się specyficznego rodzaju benzyny bezołowiowej, o ściśle kontrolowanym składzie. Paliwo jest jednakowe dla wszystkich stajni i nie można go na własną rękę ulepszać. Podczas tankowania paliwo wtryskiwane jest do baku z szybkością ok. 12 litrów na sekundę. Samochody w ciągu wyścigu zużywają ok. 75 l paliwa na 100 km.

Hamulce

Wszystkie samochody Formuły 1 są wyposażone w hamulce z zaciskami wykonanymi z lekkich materiałów oraz tarcze i klocki wykonane z materiałów syntetycznych, np. włókien węglowych. Ich odporność na wysoką temperaturę jest dużo większa niż seryjnie produkowanych układów hamulcowych, a waga znacząco mniejsza. Ich grubość nie może być mniejsza niż 28 mm, a szerokość to co maksymalnie 278 mm.