Ukłonił się przed nią Małysz. "Najbardziej sprawiedliwe złoto w historii". Teraz stawia na Żyłę

- Stojąc na podium patrzyłam na koleżanki z drużyny. Niektóre płakały. Złoto dedykuję całej norweskiej drużynie, a szczególnie Halvorowi Egnerowi Granerudowi. Mam nadzieję, że dałam mu trochę radości - mówi Maren Lundby. Mistrzyni skoków nie zatrzymał covid. A kto jej zdaniem będzie faworytem wśród panów, skoro Granerud zachorował i został wykluczony z MŚ? - Piotr Żyła był najlepszy na skoczni normalnej, a na dużych skoczniach jest jeszcze mocniejszy - mówi Lundby.

Maren Lundby ma dopiero 26 lat, a już jest ikoną skoków narciarskich kobiet. Nie tylko dzięki tym wszystkim nagrodom, które wygrała. Ale zatrzymajmy się przy nich, bo warto trofea Norweżki wymienić. Ona ma:

  • złoty medal igrzysk olimpijskich Pjongczang 2018
  • złoty medal MŚ Seefeld 2019
  • złoty medal MŚ Oberstdorf 2021
  • trzy Kryształowe Kule za wygranie Pucharu Świata w sezonach 2017/2018, 2018/2019 i 2019/2020
  • dwa wygrane Turnieje Raw Air, w 2019 i 2020 roku
Zobacz wideo "Jeśli Łukasz Kruczek mówi, że nie potrafi być stanowczy, to nie jest dobry sygnał". Adam Małysz o skokach kobiet

W PŚ bez podium, a na MŚ cztery starty i cztery medale

W tym sezonie Lundby nie była najlepsza. W żadnym z dziewięciu konkursów Pucharu Świata nie wskoczyła na podium. W klasyfikacji generalnej jest dopiero siódma. Ale na głównej imprezie sezonu Norweżka znów odleciała wszystkim. Na skoczni normalnej zdobyła srebro. W drużynówce wywalczyła brąz. W mikście cieszyła się z kolejnego srebra. Aż przyszedł pierwszy w historii kobiecych skoków konkurs o medale na skoczni dużej. Lundby wygrała go zdecydowanie. Drugą Sarę Takanashi z Japonii wyprzedziła o 8,7 pkt.

Andrzej Stękała po zawodach Pucharu Świata. Zajął drugie miejsce. Zakopane, Wielka Krokiew, 13 lutego 2021 Mistrzowie świata potrzebują Andrzeja Stękały. "Od razu chce się żyć!"

"Najbardziej sprawiedliwe złoto w historii"

- To prawdopodobnie najbardziej sprawiedliwy złoty medal w historii skoków - cieszy się Clas Brede Brathen, szef norweskich skoków. Norwegowie podkreślają, że to Lundby najmocniej ze wszystkich zawodniczek walczyła o to, by Międzynarodowa Federacja Narciarska najpierw pozwoliła paniom skakać na dużych obiektach, a następnie by taki konkurs włączyła do programu mistrzostw świata. Jeszcze w Seefeld skoczkinie rywalizowały tylko na normalnym obiekcie.

Ukłon Małysza. Tak przeskoczyć covid? Niesamowite

Lundby to naprawdę postać wielka, nawet jeśli czasami w mediach społecznościowych zdarza jej się wywoływać kontrowersje. Ładnie wobec mistrzyni zachował się Adam Małysz. To jeden z idoli Norweżki. Czterokrotny mistrz świata podszedł do Lundby z gratulacjami i ukłonił się przed nią.

Złota środa dla Lundby to dzień wyjątkowy nie tylko ze względu na takie ukoronowanie jej walki o równouprawnienie w skokach. Ona sprawdziła się też w arcytrudnych warunkach. Jak informowali nas pod skocznią norwescy dziennikarze, dopiero o godzinie 13 stało się jasne, że Lundby i inne zawodniczki z tej drużyny wystąpią w zawodach. Nie było to pewne wobec wykrytego we wtorek, a potwierdzonego w środę covidu u Halvora Egnera Graneruda.

Nowe informacje ws. dodatkowych konkursów PŚ w skokachNowe informacje ws. dodatkowych konkursów PŚ w skokach

- Część środowego poranka spędziłam na rozmowie z osobami wykrywającymi infekcje, zarówno z Niemiec, jak i z Norwegii. Wyłożyłam wszystkie karty na stół, opowiedziałam, co ostatnio robiłam - opowiada Lundby w "Dagbladet".

Mógł ją zatrzymać mikrofon

- Na ceremonii medalowej za konkurs mieszany staliśmy z Halvorem blisko siebie [to było w poniedziałkowy wieczór], a we wtorek odbyła się konferencja [online] prasowa ze mną i z Halvorem - opowiada dalej Lundby. A w końcu mówi o szczęśliwym zbiegu okoliczności, który prawdopodobnie uchronił ją przed zarażeniem. O wspólnym mikrofonie Lundby i Graneruda pisaliśmy na Sport.pl w środę.

Halvor Egner Granerud i Steinar Bjerkmann, screen z nrk.noGranerud nie miał maski. On też nie. Izolacja za wspólne zdjęcie. Co się działo u norweskich skoczków?

- To przypadek, że byłam na konferencji pierwsza. Kiedy skończyłam, do pokoju wszedł Halvor i przypięto mu ten mikrofon, którego używałam. Gdyby to on był pierwszy i gdybym użyła mikrofonu po nim, to wszystko mogłoby się dla mnie potoczyć inaczej. Zbieg okoliczności był dla mnie szczęśliwy - mówi Lundby.

Z norweskimi mediami mistrzyni rozmawiała na skoczni jeszcze dwie godziny po konkursie. Każdemu pozowała do zdjęć z medalem, każdej redakcji dawała wywiad na wyłączność. My porozmawialiśmy z nią wtedy, gdy wydawało się, że już zeszły z niej emocje. Wygląda jednak na to, że nawet tak doświadczonej mistrzyni nie będzie łatwo ochłonąć po szalonej dobie w Oberstdorfie.

Łukasz Jachimiak: Gratulacje i powiedz czy to dla Ciebie najdłuższa doba w życiu.

Maren Lundby: Chyba nie. Kiedyś leciałam do Japonii. Żartuję! To był straszny roller coaster emocji. Byłam w szoku, gdy we wtorek dowiedziałam się, że Halvor ma pozytywny wynik testu na covid. Jest mi bardzo przykro, że on zachorował. A sama byłam w niepewności, bo nam wszystkim w ekipie zrobiono dodatkowe testy. W środę, gdy się obudziłam, jeszcze nie były znane wyniki. Na kilka godzin przed konkursem nie wiedziałam czy będę mogła wystartować. Gdybym miała pecha, nie skakałabym. A zdobyłam złoto. Całe szczęście, że mogłam skakać.

Noc z wtorku na środę była dla Ciebie nieprzespana?

- Na pewno sypiałam w życiu lepiej. A gdy się obudziłam, to rzeczywiście zaczął się jeden z najdłuższych dla mnie dni w życiu. Powiem szczerze: moment, w którym zobaczyłam negatywny wynik testu był dla mnie tak samo piękny jak ten moment na skoczni kilka godzin później. Ten, w którym stało się jasne, że wywalczyłam złoty medal.

Jak to zrobiłaś? Jak po takim zamieszaniu potrafiłaś skakać najlepiej?

- Po prostu skupiłam się już tylko na swoim zadaniu. Zostawiłam z boku wszystkie wydarzenia i myślałam tylko o skakaniu. Świetnie wyszło. Mój trener mentalny nauczył mnie, jak koncentrować się tylko na sobie i na zadaniu. To zadziałało.

Zaraz po konkursie dostałaś swoje złoto. Dekoracja z hymnem to zawsze wyjątkowa sprawa, ale w takim zamieszaniu pewnie znaczyła dla Ciebie i dla ekipy jeszcze więcej?

- Zdecydowanie tak. Stojąc na podium patrzyłam na koleżanki z drużyny. Niektóre płakały. Wzruszenie było bardzo duże. Piękna chwila. Ten złoty medal dedykuję całej norweskiej drużynie, a szczególnie Halvorowi. Mam nadzieję, że dałam mu chociaż trochę radości.

Kto według Ciebie będzie faworytem wśród mężczyzn, skoro nie wystartuje Granerud?

- W konkursie indywidualnym czy w drużynowym?

Najpierw powiedz o indywidualnym.

- Jest kilku mocnych kandydatów. Piotr Żyła był najlepszy na skoczni normalnej, a moim zdaniem na dużych skoczniach jest jeszcze mocniejszy. W dobrej formie są Robert Johansson, Marius Lindvik, Daniel Andre Tande. A spodziewam się, że walczyć będą też Kamil Stoch i Markus Eisenbichler.

A co myślisz o drużynówce?

- Trudno powiedzieć.

Norwegia bez Graneruda nie wygra?

- Może wygrać. Pewnie będzie walczyło pięć drużyn. Norwegia, Niemcy, Polska, Austria. A nawet sześć, bo jeszcze Japonia i Słowenia.