PŚ w skokach. Stefan Horngacher wielkim wygranym. Z Polakami jeszcze rok, a później powrót do pracy z Niemcami?

Austriak okazał się bardzo dobrym negocjatorem. Szef PZN-u zgodził się spełnić wszystkie warunki. Obiecał dalsze inwestycje w sprzęt (trzeba kupić m.in. maszynę do szlifowania nart wartą pół miliona złotych), wzmocnienie współpracy z naukowcami, dzięki czemu dr Harald Pernitsch ma być już nie konsultantem kadry A, tylko etatowym pracownikiem służącym swoją wiedzą wszystkim grupom. Oczywiście Horngacher dostał też podwyżkę. Udało się nam ustalić, że do tej pory zarabiał 10 tys. euro miesięcznie, a teraz ma dostawać 12,5 tysiąca.

Oczywiście jeden z najlepszych trenerów świata miał prawo dyktować warunki. Odkąd zaczął pracę z naszą kadrą, nie było ważnej imprezy, na której Polacy nie osiągnęliby sukcesów.

Świetnie, że Stefan Horngacher zostaje. Bilans dwóch lat pracy Polaków z trenerem:
- złoto i brąz IO
- złoto i brąz MŚ
- srebro i brąz MŚ w lotach
- dwa wygrane Turnieje 4 Skoczni
- 1. i 2. miejsce w PŚ
- 1. i 3. miejsce w PN
- 45 podiów w PŚ (21-15-9)#skijumpingfamily #Planica

- Łukasz Jachimiak (@LukaszJachimiak) 25 marca 2018

Nic dziwnego, że Horngacherowi ofertę prowadzenia swojej kadry złożyli Austriacy rozczarowani tym, co zespół osiągnął pod wodzą Heinza Kuttina. Tę propozycję trener odrzucił, ale czy podobnie zdecydowałby, gdyby zgłosili się do niego Niemcy? Tam za rok wygaśnie umowa z Wernerem Schusterem, a Austriak już mówi, że nie chce jej przedłużyć, bo jest zmęczony. Schuster prowadzi Niemców od 10 lat, a Horngacher świetnie zna realia i zawodników, bo przez 10 lat pracował z niemieckimi juniorami i z kadrą B oraz w roli asystenta Schustera. To tam nasz trener uczył się fachu, a federacja była z niego zadowolona i niechętnie rozstawała się z nim, gdy przyszła oferta z Polski.

Horngacher na co dzień mieszka w Niemczech, jego żoną jest Niemka Nicole Hoffmeyer, była fizjoterapeutka tamtejszej kadry. Między innymi ze względu na rodzinę Austriak nie chciał podpisać z PZN-em dłuższej umowy. Nowy, roczny, kontrakt trzeba uznać za sukces Horngachera. Zapewnił sobie wszystko, na czym mu zależało, by osiągać kolejne sukcesy, a do tego ma widoki na kontynuację kariery być może w tym miejscu, które odpowiadałoby mu najbardziej.