Francja słabsza od Polski, ale to dla nas zła informacja. "Pełna moc"

W futbolu, szczególnie na turniejach zasada "pokaż mi swoją ławkę rezerwowych, a powiem ci, jak silny jesteś", obowiązuje. Trener obecnych wicemistrzów świata sytuacje ma komfortową. Didier Deschamps w talii trzyma wszystkie asy i wie, że w dłuższej perspektywie przydadzą się one do ogrania każdego rywala.

Nie jest też tak, że Deschamps nie ma żadnych zmartwień, oczywiście w jego skali. Choćby taki Kylian Mbappe. W tym sezonie gwiazda "Trójkolorowych" ma przecież w statystykach najmniej dryblingów, najmniej przebiegniętych metrów z piłką przy nodze w stronę bramki rywala, najmniej okazji wykreowanych kolegom i najmniej dośrodkowań do nich od pięciu sezonów. Dobrze, że zgadzają się u niego strzelone gole, bo można by pomyśleć, że 25-latek jest w małym kryzysie. Mbappe teraz już trochę mniej zaskakuje rywali swoją szybkością, zresztą mniej ma sprintów i jest w nich nieco wolniejszy. Stracił też miano najszybszego gracza w Ligue 1. W tym sezonie znalazło się już pięciu innych piłkarzy, którzy po boiskach biegali szybciej od niego.

Mbappe w meczu z Austrią swą prędkość wykorzystał dwukrotnie i tylko dwukrotnie. Co z tego, kiedy 54 minucie w stuprocentowej sytuacji sam na sam z bramkarzem rywala trafił obok słupka. Może to jednak jest mały kryzys? Chyba że Mbappe z optymalną formą przyszykowany jest na lipiec. Tak czy inaczej, docenić trzeba kilka jego genialnych zagrań, ściąganie obrońców rywali i przerzuty piłki na drugie skrzydło. Zganić - tak jak całą ekipę Francji, za niemoc strzelecką. Przy takich armatach jak Ousmane Dembele, Marcus Thuram, Antoine Griezmann, czy nawet wprowadzony w drugiej połowie Olivier Giroud, "Trójkolorowi" oddali na bramkę trzy celne strzały. Nie doszli nawet do połowy tego, co w meczu z Holandią udało się celnie postrzelać Polsce. Zresztą sami gola nie strzelili. Pomógł im Maximilian Wober.

Nie wiadomo też jak dalej potoczą się losy Mbappe. Francuz w końcówce meczu trafił twarzą w bark rywala. Najbardziej ucierpiał jego nos. Po spotkaniu pojawiły się sygnały, że no jest złamany. Napastnik pojechał do szpitala na operację, ostatecznie jej jednak nie przeszedł. Uznano, że na razie nie jest potrzebna. Wojciech Szczęsny, który taki uraz miał na wiosnę, pauzował po operacji 10 dni. Bez operacji jest szansa, że Mbappe wróci na boisko szybko. Jeszcze przed fazą pucharową. To, że Francja się do niej dostanie, nikt nie ma wątpliwości, nawet ze złamanym nosem Mbappe. Zresztą o ławce Deschampsa już było.

Droga po wertepach, czyli środek obrony i słaby Thuram

Porządnie obitych po spotkaniu z Austrią jest zresztą kilku graczy. Austriacy grali ostro, sędzia odgwizdał im niemal 20 fauli. Krew polała się nie tylko z nosa Mbappe, ale też z łuku brwiowego Griezmanna, wyrzuconego przez jednego z rywali na bandy reklamowe.

Ten mecz z Austrią, był dla Francji jak jazda po wyboistej drodze. Niby dobrym samochodem, ale jednak ze sporymi niedogodnościami.

Te wertepy dało się szczególnie odczuć na środku francuskiej obrony. Współpraca Dayota Upamecano z Williamem Salibą, momentami była elektryczna, co mógł wykorzystać choćby Christoph Baumgartner. Jest to jakiś znak dla Polaków. We Francji zawiódł też Marcus Thuram. Gracz Interu Mediolan był pozbawiony szybkości, przebojowości i sprytu, a czasem szwankowała też jego technika. Długimi fragmentami nie było czuć, że Thuram jest na boisku. Deschamps pewnie cieszy się - również w obliczu kontuzji - że ławka rezerwowych jest tak okazała, bo pewnie przed Holandią będzie musiał coś pozmieniać, ale raczej bez nerwowych ruchów. Pracujący z Francją od 12 lat selekcjoner zapewne pamięta, że te początki wielkich imprez Francji wypadały różnie, że lepiej się skupić w nich na punktach, a nie walorach artystycznych meczów i ich stylu.

Diesel na autostradzie. Pełna moc na Polskę?

Francja często tak ma, że na dużych imprezach jest jak diesel na autostradzie. Jak silnik już się dobrze rozgrzeje, to sprawnie, równo i ekonomicznie sunie do końca. Na mundialu w 2018 roku w pierwszym meczu "Trójkolorowi" męczyli się z Australią i też wygrali po samobójczym golu. Potem w grupie zremisowali z Danią, ale pół miesiąca później zdobyli mistrzostwo świata. Na Euro 2016 gdzie byli gospodarzem, w fazie grupowej z Rumunią wygrali, zdobywając bramkę w ostatniej minucie meczu. Potem zremisowali też w grupie ze Szwajcarią. Mało kto to pamięta, choć srebrny, a nie złoty medal wspominany jest z pewnym żalem. No ale znów byli w czołówce.

Deschamps do Niemiec przyjechał po przyjemne wspomnienia i wejście do historii futbolu. Walczy o to, by jako pierwszy człowiek sięgnąć po Puchar Świata i Europy jako zawodnik, a potem jako trener. Francuz najpierw jako pomocnik zdobywał te dwa trofea w 1998 i 2000 roku. Teraz będąc już trenerem po mistrzostwie świata w 2018, poluje na triumf na Starym Kontynencie.

Z zaciekawieniem będziemy się zatem przyglądać jak rozpędzać będzie się na turnieju jego drużyna - jeden z faworytów do triumfu. Oby tylko tej optymalnej prędkości nie nabrała 25 czerwca, kiedy zagra mecz z Polską. Wcześniej Francja zmierzy się z Holandią (21 czerwca).