Letnie igrzyska paraolimpijskie Rio 2016. Wiesz, co to goalball? Zdjęcia z Brazylii [FOTO]

Letnie igrzyska paraolimpijskie Rio 2016. Wiesz, co to goalball? Zdjęcia z Brazylii [FOTO]
Rozpoczęły się Letnie igrzyska paraolimpijskie w Rio 2016. Na zdjęciu meczy Brazylii i Kanady w goalball. To gra drużynowa dla osób niewidomych i słabowidzących. Została stworzona w 1946 roku przez Niemca Seppa Reindle i Austriaka Hansa Lorenzena w ramach doskonalenia sposobów rehabilitacji niewidomych weteranów II wojny światowej. Rozpoczęły się Letnie igrzyska paraolimpijskie w Rio 2016. Na zdjęciu meczy Brazylii i Kanady w goalball. To gra drużynowa dla osób niewidomych i słabowidzących. Została stworzona w 1946 roku przez Niemca Seppa Reindle i Austriaka Hansa Lorenzena w ramach doskonalenia sposobów rehabilitacji niewidomych weteranów II wojny światowej. RICARDO MORAES/REUTERS
Drużyna składa się z trzech zawodników, grających z zasłoniętymi oczami, broniących bramki o wysokości 1,3 metra zajmującej całą szerokość boiska. Boisko do goalballa ma 9 x 18 m i podzielone jest na trzy strefy: bramkową (na szerokość 3 m od bramki), rzutu (3 m za strefą bramkową) i strefę środkową, zajmującą szerokość 6 m na środku boiska. Piłka musi być toczona. Podczas rzutu musi dotknąć strefy rzutu zarówno drużyny rzucającej, jak i broniącej. Po pierwszym kontakcie piłki z zawodnikiem drużyny broniącej drużyna ta ma 10 sekund na odrzucenie piłki. Za przewinienia drużyna może otrzymać rzut karny - jeden zawodnik broni całej bramki. Gra trwa 2 razy po 12 min. Piłka zawiera dzwoneczki i waży 1,25 kg. Mecze rozgrywane są w absolutnej ciszy. Dla wyrównania szans zawodników niewidomych i słabowidzących, podczas meczu goalballa gracze mają zaklejone specjalnymi plastrami oczy oraz dodatkowo noszą nieprzezroczyste gogle. Wszystkie linie na boisku są wyklejone plastrem, pod którym znajduje się sznurek w celu ułatwienia poruszania się i orientacji na nim, gdyż zawodnicy jedną ręką niemal cały czas dotykają podłoża. Drużyna składa się z trzech zawodników, grających z zasłoniętymi oczami, broniących bramki o wysokości 1,3 metra zajmującej całą szerokość boiska. Boisko do goalballa ma 9 x 18 m i podzielone jest na trzy strefy: bramkową (na szerokość 3 m od bramki), rzutu (3 m za strefą bramkową) i strefę środkową, zajmującą szerokość 6 m na środku boiska. Piłka musi być toczona. Podczas rzutu musi dotknąć strefy rzutu zarówno drużyny rzucającej, jak i broniącej. Po pierwszym kontakcie piłki z zawodnikiem drużyny broniącej drużyna ta ma 10 sekund na odrzucenie piłki. Za przewinienia drużyna może otrzymać rzut karny - jeden zawodnik broni całej bramki. Gra trwa 2 razy po 12 min. Piłka zawiera dzwoneczki i waży 1,25 kg. Mecze rozgrywane są w absolutnej ciszy. Dla wyrównania szans zawodników niewidomych i słabowidzących, podczas meczu goalballa gracze mają zaklejone specjalnymi plastrami oczy oraz dodatkowo noszą nieprzezroczyste gogle. Wszystkie linie na boisku są wyklejone plastrem, pod którym znajduje się sznurek w celu ułatwienia poruszania się i orientacji na nim, gdyż zawodnicy jedną ręką niemal cały czas dotykają podłoża. RICARDO MORAES/REUTERS
Na zdjęciu mecz Brazylii z USA w siatkówce na siedząco. W 1980 roku po raz pierwszy odbyły się rozgrywki paraolimpijskie w tej dyscyplinie. Zasady gry tej dyscypliny są bardzo podobne do zasad piłki siatkowej. Mecz siatkówki na siedząco trwa do trzech wygranych setów. Seta wygrywa drużyna, która zdobyła 25 punktów z dwupunktową przewagą. Punkt dla drużyny przyznaje się, gdy po prawidłowym zagraniu piłka dotknie boiska przeciwnika. Zdobywa się również punkt wtedy, kiedy przeciwnik popełni błąd. Piłka może być odbijana każdą częścią ciała. Jeśli piłka jest podnoszona, pchana, czy rzucana uznaje się ją za przetrzymaną. Na zdjęciu mecz Brazylii z USA w siatkówce na siedząco. W 1980 roku po raz pierwszy odbyły się rozgrywki paraolimpijskie w tej dyscyplinie. Zasady gry tej dyscypliny są bardzo podobne do zasad piłki siatkowej. Mecz siatkówki na siedząco trwa do trzech wygranych setów. Seta wygrywa drużyna, która zdobyła 25 punktów z dwupunktową przewagą. Punkt dla drużyny przyznaje się, gdy po prawidłowym zagraniu piłka dotknie boiska przeciwnika. Zdobywa się również punkt wtedy, kiedy przeciwnik popełni błąd. Piłka może być odbijana każdą częścią ciała. Jeśli piłka jest podnoszona, pchana, czy rzucana uznaje się ją za przetrzymaną. CARLOS GARCIA RAWLINS/REUTERS
Na zdjęciu Marie-Amelie le Fur of France competes. Francuzka skacze w dal w klasie T44, która zrzesza sportowców z amputacjami nóg poniżej kolana oraz tych, którzy mają ograniczoną zdolność ruchową w jednej bądź w obu nogach. Na zdjęciu Marie-Amelie le Fur of France competes. Francuzka skacze w dal w klasie T44, która zrzesza sportowców z amputacjami nóg poniżej kolana oraz tych, którzy mają ograniczoną zdolność ruchową w jednej bądź w obu nogach. JASON CAIRNDUFF/REUTERS
Na zdjęciu mecz Wielkiej Brytanii i Iranu w koszykówce na wózkach. Reguły gry są zbliżone do reguł koszykówki. Celem każdej z drużyn jest zdobywanie punktów za celne rzuty do kosza przeciwnika. Boisko ma wymiary 28 na 15 metrów. Czas gry wynosi 4 razy 10 minut. Drużyna składa się z pięciu zawodników. Od 1973 odbywają się mistrzostwa świata mężczyzn, a od 1990 kobiet. Od 1997 rozgrywane są mistrzostwa świata juniorów. Koszykówka na wózkach jest też sportem paraolimpijskim. Na zdjęciu mecz Wielkiej Brytanii i Iranu w koszykówce na wózkach. Reguły gry są zbliżone do reguł koszykówki. Celem każdej z drużyn jest zdobywanie punktów za celne rzuty do kosza przeciwnika. Boisko ma wymiary 28 na 15 metrów. Czas gry wynosi 4 razy 10 minut. Drużyna składa się z pięciu zawodników. Od 1973 odbywają się mistrzostwa świata mężczyzn, a od 1990 kobiet. Od 1997 rozgrywane są mistrzostwa świata juniorów. Koszykówka na wózkach jest też sportem paraolimpijskim. UESLEI MARCELINO/REUTERS
Na zdjęciu mecz Brazylii z Marokiem w piłkę nożną pięcioosobową. To odmiana piłki nożnej, gdzie każda z drużyn składa się z pięciu zawodników grających z opaskami na oczach i ochraniaczami na nogach. Piłka wydaje dźwięk, więc zawodnicy orientują się gdzie jest przy pomocy słuchu. Bramkarz może widzieć grę i udzielać wskazówek graczom. Na zdjęciu mecz Brazylii z Marokiem w piłkę nożną pięcioosobową. To odmiana piłki nożnej, gdzie każda z drużyn składa się z pięciu zawodników grających z opaskami na oczach i ochraniaczami na nogach. Piłka wydaje dźwięk, więc zawodnicy orientują się gdzie jest przy pomocy słuchu. Bramkarz może widzieć grę i udzielać wskazówek graczom. RICARDO MORAES/REUTERS
Mounia Gasmi z Algierii walczy w finale rzutu drewnianą pałką. Ta dyscyplina jest odpowiednikiem rzutu młotem. Po raz pierwszy została rozegrana na igrzyskach paraolimpijskich w 1960 roku. Pałka waży 397 gramów ma do 39 cm długości. Rekord świata mężczyzn w klasie F32 należy do Rosjanina Władysława Frolowa w wynosi 35,95 m. Wśród kobiet w klasie F32 najdalej w historii rzuciła Maroua Ibrahmi - 24,15 m. Mounia Gasmi z Algierii walczy w finale rzutu drewnianą pałką. Ta dyscyplina jest odpowiednikiem rzutu młotem. Po raz pierwszy została rozegrana na igrzyskach paraolimpijskich w 1960 roku. Pałka waży 397 gramów ma do 39 cm długości. Rekord świata mężczyzn w klasie F32 należy do Rosjanina Władysława Frolowa w wynosi 35,95 m. Wśród kobiet w klasie F32 najdalej w historii rzuciła Maroua Ibrahmi - 24,15 m. JASON CAIRNDUFF/REUTERS
Kolejna paraolimpijska konkurencja - wyścig na 100 metrów. Na czele Kanadyjczyk Brent Lakatos. Kolejna paraolimpijska konkurencja - wyścig na 100 metrów. Na czele Kanadyjczyk Brent Lakatos. LEO CORREA/AP
Na zdjęciu wyścig kobiet na 100 metrów. Niewidomym zawodniczkom towarzyszą widzący partnerzy. Na zdjęciu wyścig kobiet na 100 metrów. Niewidomym zawodniczkom towarzyszą widzący partnerzy. LEO CORREA/AP
Na zdjęciu Rudy Garcia-Tolson z USA. Amerykanin walczył na 100 metrów motylkiem. Na zdjęciu Rudy Garcia-Tolson z USA. Amerykanin walczył na 100 metrów motylkiem. BOB MARTIN/AP
Copyright © Gazeta.pl sp. z o.o.