Andrzej Jaroszewicz

Andrzej Jaroszewicz

Andrzej Jaroszewicz zasłynął jako pierwszy polski celebryta i „zakała PRL-u”. Nie należy jednak zapominać, że syn premiera Piotra Jaroszewicza to przede wszystkim jeden z najbardziej utalentowanych kierowców rajdowych i człowiek, dzięki któremu polski motorsport mógł funkcjonować także w czasie trudnych rządów komunistycznych.

Początek kariery

Początki rajdowej przygody Andrzeja Jaroszewicza datuje się na rok 1964. Młody kierowca wystartował wówczas w Rajdzie Polski za kierownicą Mercedesa 220 SE. Zawodnik zakończył rywalizację na piątej pozycji.

Trzy lata później syn premiera pokazał się w Rajdzie Barbórki, tym razem startując Volkswagenem 1300. W klasie 3-4 kierowca uplasował się na drugiej pozycji.

Prawdziwy rozkwit kariery rajdowej Andrzeja Jaroszewicza nastąpił jednak dopiero wtedy, gdy przejął on kierownictwo nad nowo powołanym Ośrodkiem Sportu Samochodowego przy FSO.

Rozwój kariery


W 1971 roku Jaroszewicz wystartował Polskim Fiatem 125p 1500 w kilku rajdach klasyfikowanych w ramach Mistrzostw Polski i Europy. Na koniec sezonu rajdowiec zdołał zatriumfować w klasie 8. Przez kolejne trzy lata kierowca zasiadał za kierownicą następnych ewolucji rajdowego „kredensu”. Na odcinkach specjalnych przysłużyły mu się takie maszyny, jak choćby Fiat 125p 1600 Monte Carlo i 1800 Akropolis.

W roku 1975 Andrzej Jaroszewicz przesiadł się do Fiata 124 Abarth Rally. W cyklu ERC Polak zdołał wywalczyć trzeci stopień podium. Sukces ten udało się powtórzyć rok później. W 1976 roku kierowca zaliczył też pierwsze starty za kierownicą wymagającej Lancii Stratos HF.

Inni polscy kierowcy rajdowi:

Sobiesław Zasada - Marian Bublewicz - Leszek Kuzaj - Tomasz Kuchar - Jan Chmielewski

Andrzej Jaroszewicz