Historia igrzysk olimpijskich
opr. mik, 2009-01-01
Wszystko zaczęło się w Chamonix w 1924 r. Sportowcy, którzy przybyli wówczas na Tydzień Sportów Zimowych, który odbywał się pod egidą MKOl nawet nie wiedzieli, że zostali olimpijczykami. W 1992 r. po raz ostatni zimowe igrzyska odbyły się w tym samym roku, co letnie. Szefowie ruchu olimpijskiego postanowili, że dwie tak wielkie imprezy w jednym roku to zbyt duże obciążenie dla stacji telewizyjnych i sponsorów, a na ich rozdzieleniu można sporo więcej zarobić. Polski udział w rywalizacji na śniegu i lodzie jest bardzo skromny - tylko jeden złoty medal Wojciecha Fortuny i siedem innych (3 srebrne i 4 brązowe).
Dwudzieste igrzyska olimpijskie odbyły się w Turynie. W zawodach wzięło udział ponad 2500 sportowców. Polacy przywieźli z Włoch dwa medale. Brąz wywalczył w biegu na 30 km techniką dowolną Justyna Kowalczyk, a srebro w rywalizacji na 15 km ze startu wspólnego Tomasz Sikora. Znicz olimpijski podpaliła narciarka Stefania Belmondo.W klasyfikacji medalowej najlepsi byli Niemcy.
(01-01-09, 00:00)
W 2002 r. igrzyska odbyły się w amerykańskim Salt Lake City. Program olimpijski został rozszerzony do 78 konkurencji. Do igrzysk powrócił sekeleton. Po raz pierwszy o medale rywalizowały bobsleistki. Medale zdobyli zawodnicy z 18 krajów (po raz pierwszy złoto dla Chin i Australii). Po 30 latach pierwsze medale zdobyli Polacy (srebro i brąz Adama Małysza).
(01-01-09, 00:00)
2302 sportowców (814 kobiet i 1 488 mężczyzn) z 72 krajów przybyło w 1998 r. do Nagano na 18. zimowe igrzyska (7-22 lutego), które Japończycy organizowali po raz drugi. Otwarcia igrzysk dokonał cesarz Akihito. Znicz zapaliła srebrna medalistka igrzysk z 1992 r. w łyżwiarstwie figurowym Midori Ito (kontuzjowana wcześniej, nie wzięła udziału w zawodach w Nagano). Przysięgę olimpijską złożył, w imieniu zawodników, mistrz kombinacji norweskiej Kenji Ogiwara.
(01-01-09, 00:00)
17. zimowe igrzyska olimpijskie w Lillehammer (12-27 lutego) odbyły się w 1994 roku, zaledwie dwa lata po olimpiadzie w Albertville. W 1986 r. MKOl zmienił cykl rozgrywania zimowych olimpiad, które odtąd miały przypadać w latach między letnimi igrzyskami. W Lillehammer wystąpiło 1739 sportowców (522 kobiety i 1 217 mężczyzn) z 67 krajów. Igrzyska otworzył król Norwegii Harald V, a znicz olimpijski zapalił następca tronu, książę Haakon. Sławny Vegaard Ulvang złożył przysięgę olimpijską.
(01-01-09, 00:00)
16. zimowe igrzyska w Albertville (8-23 lutego 1992 r.) były ostatnimi, które odbywały się tym samym roku, co letnia olimpiada. W Albertville (Sabaudia) wystartowało 1 801 sportowców z (488 kobiet, 1313 mężczyzn) z 64 krajów. Olimpijską przysięgę, w imieniu zawodników, złożyła czarnoskóra reprezentantka Francji w łyżwiarstwie figurowym, Surya Bonaly. Tylko 18 z 57 konkurencji rozegrano w samym Albertville.
(01-01-09, 00:00)
15. zimowe igrzyska odbyły się w 1988 (13-28 lutego) roku w Calgary. W tym kanadyjskim mieście wystartowało 1 423 sportowców (313 kobiety i 1 100 mężczyzn) z 57 krajów. Znicz zapaliła nie gwiazda sportu, lecz uczennica Robyn Perry.
(01-01-09, 00:00)
14. zimowe igrzyska olimpijskie odbyły się w 1984 roku (8-19 lutego) w Sarajewie. W stolicy Bośni i Hercegowiny (jednej z 6 republik nieistniejącej już Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Jugosławii) wystartowało 1247 zawodników (247 kobiet, 1000 mężczyzn). Znicz na stadionie zapaliła łyżwiarka figurowa Sandra Dubravcić, przysięgę olimpijską, w imieniu zawodników, złożył Bojan Kriżaj (narciarstwo alpejskie).
(01-01-09, 00:00)
Gospodarzem 13. zimowych igrzysk olimpijskich było w 1980 roku (14-23 luty), po raz drugi w historii, amerykańskie Lake Placid. Obiekty i tereny, wspomagane sztucznym śniegiem, były wysokiej klasy.
(01-01-09, 00:00)
W 1976 roku 12. zimowe igrzyska olimpijskie odbyły się ponownie w Innsbrucku (4-15 lutego). Początkowo MKOl przyznał je amerykańskiemu Denver. W 1972 r. mieszkańcy stanu Kolorado sprzeciwili się w referendum organizacji igrzysk, które miały kosztować trzy razy więcej niż zakładano oraz zagrażały środowisku naturalnemu. Denver zrezygnowało i "zastępczo" organizację olimpiady powierzono Innsbruckowi (po raz drugi w historii, poprzednio w 1964 r.).
(01-01-09, 00:00)
11. zimowe igrzyska olimpijskie w Sapporo (3-13 lutego 1972) pozostaną niezapomniane w Polsce. 11 lutego Wojciech Fortuna wygrał konkurs skoków na skoczni Okurayama. W pierwszym skoku Polak zdeklasował rywali, uzyskując 111 m. W drugim było już gorzej - 87,5 m, jednak wystarczyło by o 0,1 pkt wyprzedzić Szwajcara Waltera Steinera i o 0,6 pkt Rainera Schmidta z NRD. Fortuna jako pierwszy i dotąd ostatni Polak zdobył złoto w zimowych igrzyskach olimpijskich.
(01-01-09, 00:00)
Olimpijczycy 10. zimowych igrzysk olimpijskich (6-18 lutego 1968) spotkali się tylko podczas ceremonii otwarcia i zamknięcia igrzysk, bowiem w Grenoble startowali tylko łyżwiarze. Były to najkosztowniejsze z dotychczas przeprowadzanych zimowych igrzysk - kosztowały ponad pół miliarda dolarów.
(01-01-09, 00:00)
9. zimowe igrzyska olimpijskie odbyły się w 1964 roku w Innsbrucku (29 stycznia - 9 lutego). Po raz pierwszy liczba uczestników przekroczyła 1000 (900 mężczyzn - 200 kobiet). Po raz pierwszy nagrodzono medalami saneczkarzy i saneczkarki. Do programu wróciły bobsleje, których nie było w Squaw Valley.
(01-01-09, 00:00)
7. zimowe igrzyska w Cortina d'Ampezzo (26.01.-5.02.1956 r) były pierwszą "telewizyjną" olimpiadą zimową. Pierwszy medal w historii zdobyła w nich reprezentacja Polski. Franciszek Gąsienica Groń był trzeci w kombinacji norweskiej, ustępując tylko Norwegowi Sverre Stenersenowi i Szwedowi Bengtowi Erikssonowi.
(01-01-09, 00:00)
Szóste zimowe igrzyska po raz pierwszy trafiły do Skandynawii - w dniach 14-25 lutego 1952 roku odbyły się w Oslo. Po raz pierwszy od zakończenia II wojny światowej wystartowali Niemcy i Japończycy. Mimo podziału na RFN i NRD, Niemcy (za zgodą MKOl) reprezentowała jedna ekipa olimpijska (tak działo się do 1964 r.).
(01-01-09, 00:00)
Igrzyska w 1940 i 1944 r. miały organizować Sapporo (Japonia) oraz Cortina d'Ampezzo (Włochy), ale nie doszły one do skutku. Trwała bowiem II wojna światowa. Na gospodarza 5. zimowych igrzysk olimpijskich wybrano nie tknięte wojną szwajcarskie St. Moritz (po raz drugi w historii).
(01-01-09, 00:00)
Czwarte zimowe igrzyska olimpijskie odbyły się w dniach 6-16 lutego 1936 r. w bawarskich Alpach, w wioskach położonych w pobliżu zimowego kurortu Garmisch-Partenkirchen. Otworzył je kanclerz III Rzeszy Adolf Hitler. Po raz pierwszy rywalizowano w narciarstwie alpejskim, tj. w kombinacji (zjazd i slalom), w której zadebiutowały także narciarki.
(01-01-09, 00:00)
Trzecie zimowe igrzyska po raz pierwszy zorganizowano na kontynencie amerykańskim, w Lake Placid (4-15 lutego 1932), w górach Adirondack (północno-wschodni obszar USA). Do USA przybyło mniej ekip niż do St. Moritz - 17. Imprezę otworzył ówczesny gubernator stanu, późniejszy prezydent USA Franklin Delano Roosevelt. Z reprezentantów Polski najlepiej spisali się hokeiści. Zajęli czwarte miejsce, choć nie wygrali żadnego meczu. W turnieju grały tylko cztery zespoły. Z powodu kryzysu gospodarczego z Europy przyjechali obok Polaków tylko Niemcy.
(01-01-09, 00:00)
Drugie zimowe igrzyska odbyły się w 1928 roku w St. Moritz (11-19.2.). Polska ekipa liczyła 30 sportowców. Do Szwajcarii przybyły reprezentacje 25 krajów. Gospodarze mieli kłopoty organizacyjne spowodowane wysoką temperaturą. Bobsleiści musieli startować na tzw. tępym lodzie. Narciarscy biegacze z trudem pokonywali dystans. Tor łyżwiarski zamienił się w jezioro.
(01-01-09, 00:00)
Pierwsze zimowe igrzyska olimpijskie odbyły się w 1924 roku we francuskim Chamonix (25.01-4.02). Wśród sportowców z 16 państw, którzy przybyli do kurortu we francuskich Alpach (60 km od Grenoble) na I Tydzień Sportów Zimowych (uznanych potem przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski za pierwsze zimowe igrzyska olimpijskie), było siedmiu Polaków.
(01-01-09, 00:00)
