Pojedynek na klepichu

Portugalczycy postawili najwyraźniej na wrażenie, a i to im nie wyszło. Ronaldo i jego przylizana tylna grzywka jadą do domu, Niemcy grają dalej.

Kto nie ryzykuje ten nie je. Mogłam na Niemców postawić ciężkie pieniądze i je lekką ręką potroić, ale z natury nieskłonna do ryzyka odpuściłam sobie możliwość łatwego zarobku. I teraz w brodę sobie pluję, bo ten łatwy zarobek pomógłby mi rozwiązać kilka problemów. Było, minęło. Podejrzewam, że i następnym razem się nie skuszę. Tym bardziej, że bukmacherzy, tak jak ja, typowali, że Niemcy przegrają, a trudno jest stawiać pieniądze na coś, w co się nie wierzy. Pociechą jest naturalnie fakt, że mogłam postawić na Portugalię i dziś walić głową w ścianę z rozpaczy.

Bohaterem spotkania był, przynajmniej w mojej ocenie, z którą zgodzą się zapewne wszyscy Niemcy, Bastian Schweinsteiger. Koleś wygląda jak postrach fryzjerów, ale kiedy nie fauluje w polu karnym, potrafi się tam nieźle przydać. Z dwojga złego, lepiej już żeby wyglądał jak koszmar z ulicy Wiązów, niż miałby bez potrzeby zużywać tlen z takim trudem wyprodukowany przez trawę na boisku w Bazylei. Swoją drogą, trawa mogłaby wyglądać lepiej niż Bastian, a tak oboje godzili w moje poczucie estetyki. Inna rzecz, że ci, którzy to poczucie mile łechtali już dawno oglądają Euro w telewizji.

Zatem udowodnili Niemcy, nie pierwszy zresztą raz, wyższość toporności nad lekkością.

Co się zaś tyczy toporności, dziś w serii "cały świat śpiewa po włosku" chłopaki z Düsseldorfu.

[http://

A wieczorem grają Chorwaci: