Polacy stało się, stało

Jak kibicować, to do końca, czy się wygrywa czy nie. Ale wczoraj nawet najbardziej zaślepionym kibicowską miłością klapki z oczu spadły. Nawet na bardzo małym ekranie było widać, że z naszymi chłopakami dzieje się coś niedobrego i to nie od dziś, a od początku tych mistrzostw. Chorwaci w drugim składzie rozklepali nas przy niewielkim wysiłku włożonym w owo klepanie.

Jak to możliwe, że ci sami chłopcy, którzy w takim pięknym stylu ogrywali wielką Portugalię, teraz biegają po boisku w poszukiwaniu Bóg wie czego. Jak to się stało, że drużyna, która porywała sukcesami, schodzi z boiska jako ta najgorsza?

Wczoraj, choć szanse mieliśmy tylko statystyczne, to i te zmarnowaliśmy w takim stylu, że każde wspomnienie o nim tylko spalić i zakopać. Zamiast radować się z awansu będziemy teraz drzeć szaty, rozpaczać i zwalniać trenera.

Kolega mój w opisie na gg miał dziś: Jak mi ktoś zaśpiewa "Polacy nic się nie stało", to nie ręczę za siebie.

Bo i stało się. Jestem po ludzku zła na nich za to, że trzecie mistrzostwa z rzędu pierwsze spotkanie polskiej reprezentacji po fazie grupowej to spotkanie z kibicami na Okęciu. Tak. Moje nadzieje rozbudzone awansem do Euro upadły z 10. piętra na beton i potwornie się potłukły. Za to też jestem zła. Za to, że wierzyłam w nich, że kibicowałam, a teraz jedyne co mogę zrobić to zwinąć smutnie powiewającą flagę kibica i wepchnąć ją na dno szafy obok tej sprzed dwóch lat. Na pamiątkę porażki. A chciałabym, by jeszcze wiele tygodni dumnie powiewała na znak, że jesteśmy najlepsi.

Boję się tylko, że skoro o awans na kolejne Euro nie będziemy musieli walczyć, to pokażemy na nim jeszcze mniej. Choć, z drugiej strony, jest szansa, że za cztery lata będzie grała taka drużyna, która powie: "wygramy" zamiast "chcielibyśmy".

Ale Euro toczy się dalej i dziś Włosi grają z Francuzami o wszystko, a van Basten znowu jeździ walcem.