Czechy
Portugalia
Szwajcaria
Turcja
Austria
Chorwacja
Niemcy
Francja
Holandia
Rumunia
Włochy
Grecja
Hiszpania
Rosja
Szwecja
Luis Aragones - trener reprezentacji Hiszpanii
05.06.2008
, aktualizacja: 05.06.2008 20:01
Niemal 70-letni trener reprezentacji Hiszpanii, Luis Aragones jest najstarszym wśród szkoleniowców, którzy poprowadzą drużyny w czerwcowych mistrzostwach Europy w Austrii i Szwajcarii.
W eliminacjach przeżywał trudne chwile - po porażkach z Irlandią Północną i Szwecją media domagały się jego dymisji. Władze federacji stanęły jednak za nim murem, a jego doświadczenie okazało się bezcenne w końcowej fazie rywalizacji - jego podopieczni zdobyli 25 z 27 możliwych do wywalczenia punktów w ostatnich dziewięciu spotkaniach i wygrali grupę F.
Urodzony w 1938 r. Aragones grał w klubach Real Betis Balompie Sewilla, Real Oviedo i RC Recreativo de Huelva od 1964 r., w których ceniono jego umiejętności strzeleckie i precyzyjne wykonywanie stałych fragmentów gry. Zyskał miano "Zapatones" (wielkie buty)...
Po zakończeniu kariery piłkarskiej w 1974 r. przeniósł się z murawy na trenerską ławkę. Jako szkoleniowiec dał się poznać jako solidny fachowiec, ale nie zawsze umiał zapanować nad nerwami... Doszło do tego, że w 1986 r. na krótko musiał rozstać się z futbolem, zapadając na chorobę psychiczną.
Po kryzysie zdrowotnym potrafił doprowadzić Atletico Madryt do Pucharu Króla, w sezonie 1991/92. "Podwójną koronę" z tym klubem zdobył w sezonie 1995/96, kiedy triumfował w lidze i Pucharze Hiszpanii. Potem pracował w - FC Barcelona, Sevilla FC, Valencia CF, RCD Espanyol Barcelona, Real Betis Sewilla, Oviedo, RCD Mallorca, zanim przejął od Inakiego Saeza obowiązki selekcjonera reprezentacji Hiszpanii, po finałach Euro 2004.
Pierwszym wyzwaniem dla Aragonesa w nowej roli był awans do finałów MŚ-2006, któremu sprostał, choć poprzez baraże. Po zajęciu 2 miejsca w grupie eliminacyjnej, za Serbią i Czarnogórą, Hiszpania była lepsza w dwumeczu (6:2) od Słowacji i znalazła się w finałach MŚ w Niemczech.
W turnieju finałowym Hiszpania zyskała podziw kibiców swymi meczami w I rundzie, ale przegrała 1:3 z Francją w 1/8 finału. To była pierwsza przegrana Hiszpanów w 25 meczach (do tego czasu 16 zwycięstw, 8 remisów). Aragones dokonał wystarczająco dużo, by Królewski Hiszpański Związek Piłki Nożnej przedłużył z nim o dwa lata kontrakt.
Jako zawodnik Aragones rozegrał w pierwszej lidze 370 meczów i strzelił 172 bramki. W reprezentacji Hiszpanii, w latach 1965-72, zanotował 12 występów (3 gole).
Sylwetka Luisa Aragonesa:
urodzony: 28 lipca 1938 r. w Hortalezie, na przedmieściach Madrytu
kluby: Getafe CF (1957-1958), Real Madryt (1958-1961), Recreativo Huelva (1958-1959), Hercules Alicante (1959-1960), Plus Ultra (1960-1961), Real Oviedo (1961-1962), Real Betis Sewilla (1962-1964), Atletico Madryt (1964-1975)
kariera trenerska: Atletico Madryt (1974-1978), Atletico Madryt (1979-1980), Real Betis Sewilla (1981), Atletico Madryt (1982-1987), FC Barcelona (1987-1988), Espanyol Barcelona (1990-1991), Atletico Madryt (1991-1992), Real Betis Sewilla (1992-1993), Sevilla FC (1993-1995), Valencia CF (1995-1996), Real Betis Sewilla (1997-1998), Real Oviedo (1999-2000), RCD Mallorca (2000-2001), Atletico Madryt (2001-2003).
Urodzony w 1938 r. Aragones grał w klubach Real Betis Balompie Sewilla, Real Oviedo i RC Recreativo de Huelva od 1964 r., w których ceniono jego umiejętności strzeleckie i precyzyjne wykonywanie stałych fragmentów gry. Zyskał miano "Zapatones" (wielkie buty)...
Po zakończeniu kariery piłkarskiej w 1974 r. przeniósł się z murawy na trenerską ławkę. Jako szkoleniowiec dał się poznać jako solidny fachowiec, ale nie zawsze umiał zapanować nad nerwami... Doszło do tego, że w 1986 r. na krótko musiał rozstać się z futbolem, zapadając na chorobę psychiczną.
Po kryzysie zdrowotnym potrafił doprowadzić Atletico Madryt do Pucharu Króla, w sezonie 1991/92. "Podwójną koronę" z tym klubem zdobył w sezonie 1995/96, kiedy triumfował w lidze i Pucharze Hiszpanii. Potem pracował w - FC Barcelona, Sevilla FC, Valencia CF, RCD Espanyol Barcelona, Real Betis Sewilla, Oviedo, RCD Mallorca, zanim przejął od Inakiego Saeza obowiązki selekcjonera reprezentacji Hiszpanii, po finałach Euro 2004.
Pierwszym wyzwaniem dla Aragonesa w nowej roli był awans do finałów MŚ-2006, któremu sprostał, choć poprzez baraże. Po zajęciu 2 miejsca w grupie eliminacyjnej, za Serbią i Czarnogórą, Hiszpania była lepsza w dwumeczu (6:2) od Słowacji i znalazła się w finałach MŚ w Niemczech.
W turnieju finałowym Hiszpania zyskała podziw kibiców swymi meczami w I rundzie, ale przegrała 1:3 z Francją w 1/8 finału. To była pierwsza przegrana Hiszpanów w 25 meczach (do tego czasu 16 zwycięstw, 8 remisów). Aragones dokonał wystarczająco dużo, by Królewski Hiszpański Związek Piłki Nożnej przedłużył z nim o dwa lata kontrakt.
Jako zawodnik Aragones rozegrał w pierwszej lidze 370 meczów i strzelił 172 bramki. W reprezentacji Hiszpanii, w latach 1965-72, zanotował 12 występów (3 gole).
Sylwetka Luisa Aragonesa:
urodzony: 28 lipca 1938 r. w Hortalezie, na przedmieściach Madrytu
kluby: Getafe CF (1957-1958), Real Madryt (1958-1961), Recreativo Huelva (1958-1959), Hercules Alicante (1959-1960), Plus Ultra (1960-1961), Real Oviedo (1961-1962), Real Betis Sewilla (1962-1964), Atletico Madryt (1964-1975)
kariera trenerska: Atletico Madryt (1974-1978), Atletico Madryt (1979-1980), Real Betis Sewilla (1981), Atletico Madryt (1982-1987), FC Barcelona (1987-1988), Espanyol Barcelona (1990-1991), Atletico Madryt (1991-1992), Real Betis Sewilla (1992-1993), Sevilla FC (1993-1995), Valencia CF (1995-1996), Real Betis Sewilla (1997-1998), Real Oviedo (1999-2000), RCD Mallorca (2000-2001), Atletico Madryt (2001-2003).