Dziwni jesteśmy. Ja też. A to nie podobają nam się koszulki, a to ludzie. Jak nie ludzie, to coś jeszcze innego. Cały czas coś komuś nie pasuje.

Jako kibic myślę, że jeśli coś dzieje się nie tak, powinniśmy się czepiać, wyjaśniać, krytykować, podnosić alarm. Ale uważam też, że nie powinniśmy popadać w przesadę. W niektórych, naprawdę mało istotnych sprawach, powinniśmy naprawdę odpuścić. Jeśli chcemy razem z działaczami zbudować coś fantastycznego, jeżeli chcemy pomóc naszym szczypiornistom w powrocie na fotel mistrza Polski, nie czepiajmy się wszystkiego i wszystkich. Bo to bez sensu.

Nawet jak kogoś nie lubimy, dajmy mu czystą kartę i pozwólmy pracować. Nie skreślajmy nikogo na starcie. Inaczej zamiast pomagać, będziemy wywierać presję. Nikomu niepotrzebną, niczemu niesłużącą.

Myśląc jak kibic, powiem jeszcze jedno. Postarajmy się zbudować coś razem, bo drugiej takiej szansy możemy już nie mieć.

Źródło: Gazeta Wyborcza Płock