Renard zastąpił na stanowisku selekcjonera Zambii Dario Bonettiego, który wprawdzie wyprowadził Ghanę na pierwsze miejsce w grupie eliminacyjnej, ale był przez wielu kibiców krytykowany za styl w jakim to zrobił. Wraz z Renardem Zambia powróciła do szybkiej
gry z kontry - a o skuteczności tych kont boleśnie przekonała się Ghana w półfinale turnieju.
- W Internecie nie można znaleźć niczego o naszej drużynie - mówił Renard po ćwierćfinałowym zwycięstwie nad Sudanem - to chyba dlatego, że mało kto zdaje sobie sprawę, że w ogóle gramy w tym turnieju. Zambia była niedoceniana przez wszystkich.
Ale francuski szkoleniowiec przyznaje, że taka anonimowość mu pasuje. Opracował strategię gry z kontrataku, która okazała się skuteczna w upokarzaniu kolejnych faworytów: Senegalu, Sudanu czy Ghany. Czy będzie skuteczna także w finałowym meczu z typowanym do zwycięstwa turnieju Wybrzeżem Kości Słoniowej?
- Jesteśmy niedoceniani, ponieważ kiedy ludzie widzą, że w naszej kadrze tylko zawodników zza granicy, przekreślają nas - powiedział sekretarz Zambijskiego Związku Piłki Nożnej George Kasengele.
- Ale my mamy bardzo zgraną drużynę, doświadczonych graczy, a zespołowość jest naszą siłą.
Główny stadiom Zambii - w stolicy kraju Lusace - został zamknięty ze względów bezpieczeństwa, a reprezentacja musi tułać się po mniejszych obiektach w całym kraju. Ale Zambia grała w 10 z 11 ostatnich edycji PNA.
- Po drodze zdobyliśmy wiele doświadczenia - mówi Renard - zespół jest bardzo zgrany, a naszą główną gwiazdą jest właśnie drużyna.
Największym jak dotąd sukcesem Zambii był finał PNA w 1994 roku, wywalczony zaledwie rok po katastrofie samolotowej, w której zginęła prawie cała reprezentacja i wielu trenerów
