NBA. Marcin Gortat: Cieszmy się, że w NBA jeszcze gra Polak, bo już niedługo może go zabraknąć

- W tym momencie koszykówka sprawia mi więcej radości niż sprawiała przez ostatnie dwa lata. To nie był dla mnie najlepszy czas pod względem psychicznym, ale w Clippers odzyskałem radość i motywację do gry - mówi Marcin Gortat, środkowy Los Angeles Clippers.

Wielkie sukcesy Kamila Stocha i jego kolegów, zimowe igrzyska olimpijskie, bohaterska akcja Adama Bieleckiego i Denisa Urubki pod Nanga Parbat, piłkarskie mistrzostwa świata, obfitujące w polskie medale lekkoatletyczne mistrzostwa Europy, mistrzostwo świata polskich siatkarzy, koniec kariery Agnieszki Radwańskiej, powrót Roberta Kubicy do Formuły 1 i wiele, wiele innych. Tyyyle działo się w sportowym 2018 roku. Przypominamy #najlepsze2018 teksty Sport.pl.

Michał Owczarek: Kariera koszykarza NBA trwa średnio pięć lat, Ty zaczynasz swój 12. sezon. Gdy zaczynałeś, to wierzyłeś w to, że w NBA będziesz grał tak długo?

Marcin Gortat: Nie, nigdy. To mój niesamowity sukces, wielkie osiągnięcie, biorąc pod uwagę to jak późno i gdzie zacząłem grać w koszykówkę, jak wyboistą drogę miałem na początku kariery. Te pięć lat to średnia, bo są tacy, którzy spędzili tu 20 lat, ale i tacy którzy nie przetrwali nawet sezonu. A ja zaczynam właśnie 12. rok na naprawdę dobrym poziomie, osiem z nich rozegrałem jako zawodnik pierwszej piątki. A zostałem wybrany w drafcie z dopiero 57. numerem. Jeszcze tylko jeden koszykarz wybrany w drafcie tak późno przetrwał w NBA tak długo - Manu Ginobili (przed sezonem zakończył karierę - przyp. red). On ma trzy tytuły mistrzowskie, ja jeszcze nie zdobyłem żadnego, ale chyba obaj możemy powiedzieć, że mieliśmy dobre kariery.

Czego potrzeba, żeby utrzymać się w NBA na takim poziomie przez tyle lat?

- To bardzo złożona sprawa. Począwszy od odpowiednich cech charakteru, ogromnego poświęcenia, przez serce do gry i zaciętość na parkiecie, aż po odrobinę szczęścia. Ciężka praca to oczywistość, czyli codzienne treningi, podczas których pracuję w siłowni nad ciałem oraz na parkiecie nad koszykarskimi umiejętnościami. Ważny jest też rozwój poza boiskiem. W NBA cały czas musisz stawać się lepszy, inaczej wypadasz z obiegu. Ważne jest odpowiednie podejście. Czasem musisz być charyzmatyczny i pokazać swoje ego, a czasem trzeba schować dumę do kieszeni.

A mogłeś coś zrobić jeszcze lepiej?

- Często się nad tym zastanawiam. Jeśli chodzi o relacje w zespole to częściej zabierałbym głos, szybciej decydowałbym się na rozmowy z trenerem, a rzadziej udzielał się w mediach. Starałbym się też lepiej wykorzystać moją pozycję i kontakty, które daje mi NBA. Liga oferuje naprawdę wiele i dziś wysysam z niej wszystko co się da. Gdybym miał tak ustawioną głowę w pierwszym roku w NBA, to zyskałbym nie tylko ja, ale i byłoby to lepsze ze względu na moją działalność charytatywną w kraju.

Dało się więcej wycisnąć z Twojej kariery?

- Osiągnąłem bardzo wiele, ale nie wiem, czy wszystko, co mogłem. Na boisku robiłem więcej niż ode mnie oczekiwano i robię to do dziś. Ale mam poczucie, że poza parkietem mogłem zrobić więcej. Chodzi mi o kwestie promocji NBA, ale też promocji naszego kraju w USA i mojej działalności charytatywnej. Tu mogłem zrobić o wiele więcej, nawiązać więcej kontaktów z wpływowymi ludźmi, partnerami czy sponsorami. Żałuję, że nie poświęciłem na to więcej czasu.

Koszykówka w NBA zmienia się z roku na rok. Jak bardzo musiałeś się dostosowywać przed każdym sezonem?

- Cały czas trzeba się poprawiać zarówno pod względem fizycznym, jak i umiejętności. Ważne jest też wykorzystywanie swojego doświadczenia. Mnie bardzo dużo dało tzw. studiowanie gry, czyli oglądanie swoich treningów i meczów. Dzięki temu zobaczyłem, nad czym muszę jeszcze ciężej pracować, ale i mogłem lepiej poznawać rywali i ich zachowania. Wiedziałem, czego się spodziewać po innych koszykarzach. To też pomogło mi przetrwać tyle lat w NBA.

Kontuzje też cię omijały. To Twoja zasługa czy klubów, w których grałeś?

- Kluby NBA dają niesamowite możliwości dbania o własne ciało, ale to od zawodników zależy, czy z najnowocześniejszych technologii czy trendów skorzystają. Ja zawsze byłem maniakiem pracy nad własnym ciałem. Uwielbiałem pracować w siłowni, przerzucać ciężary i to jest jeden z sekretów tego, że nie miałem poważnych kontuzji. Ciało było dobrze przygotowane, ale dbam też o dietę, chodzę na masaże. Na pewno pomogły mi geny rodziców - tata bokser i mama siatkarka zawsze byli w dobrej formie.

Rola centra w NBA się zmienia, jesteś jednym z ostatnich graczy, którzy nie rzucają z dystansu. Jak się jeszcze odnajdujesz w lidze?

- Odnajduję się dzięki temu, że stawiam zasłony i dobrze gram akcje pick’n’roll. Nieskromnie powiem, że jestem w tym najlepszy w NBA. Te umiejętności dały mi szansę utrzymania się w lidze. Gdybym jednak teraz zaczynał karierę w NBA, to tak świetnej kariery bym nie zrobił. To pokazuje jak zmieniła się liga.

Umiejętność stawiania zasłon uważasz za swój największy atut?

- Na pewno jest to jedna z moich najmocniejszych stron, ale umiem przecież o wiele więcej. Dobrze gram w obronie, poruszam się na parkiecie, ścinam do kosza, podaję i robię to na naprawdę wysokim poziomie.

Ale to o Twoich zasłonach mówi się najwięcej. Jak wiele nad nimi pracujesz?

- Wcale. Stawianie zasłon to jest rzecz, której nie da się wytrenować. Ważny jest instynkt i boiskowa inteligencja. Trzeba oglądać jak najwięcej meczów i wyciągać z nich wnioski, być czujnym i mieć oczy dookoła głowy na parkiecie, by reagować na zagrywki przeciwnika.

Więcej zależy od Ciebie jako stawiającego zasłonę czy od kolegi z piłką, który z niej korzysta?

- Moja rola ma największy udział, ale ważna jest współpraca i zachowanie drugiego zawodnika. On musi umieć odczytać zasłonę i odpowiednio ją wykorzystać. Teraz jestem w nowym zespole i będę potrzebował trochę czasu, by zgrać się z kolegami. Musimy nauczyć się swojej gry nawzajem, oni poznają to, jak stawiam zasłony, zobaczą, czego od nich oczekuję. Przez pierwszych 20 meczów będziemy to szlifowali, ale mam nadzieję, że będę w tym elemencie przydatny tak samo jak w Waszyngtonie.

MARK J. TERRILL/AP

Sezon zaczynasz w nowym klubie - Los Angeles Clippers. Ta zmiana była ci potrzebna?

- Tak, bardzo potrzebowałem tej zmiany nie tylko dla mojej koszykarskiej kariery, ale i samopoczucia psychicznego. Mam nadzieję, że to zaprocentuje w sezonie.

Mam wrażenie, że jesteś podekscytowany początkiem sezonu?

- Dokładnie. Po raz pierwszy od długiego czasu cieszę się na start rozgrywek. Przez dwa poprzednie lata w Waszyngtonie nic takiego nie czułem. Przenosiny sprawiły, że czuję się o wiele lepiej. Jestem też lepiej przygotowany pod względem fizycznym. Poprzedni rok to był kompletny niewypał. Mam nadzieję, że wrócę do dyspozycji, jaką pokazywałem przez większość mojej kariery, czyli gry na poziomie 10 punktów i 10 zbiórek.

Coś zmieniłeś w przygotowaniach?

- Byłem w Los Angeles już trzy tygodnie przed rozpoczęciem okresu przygotowawczego. Chciałem przygotować się najlepiej jak to możliwe. Mogłem nie tylko pracować nad swoim ciałem, ale też trenować i grać z nowymi kolegami z drużyny, by się z nimi zgrać i ich dobrze poznać. Jest między nami "chemia". Czuję, że jestem w formie i chcę to pokazać. Mam nadzieję, że awansujemy do play-off.

Wiesz już jaką będziesz miał rolę w Los Angeles?

- Taką samą jak w Waszyngtonie. Będę stawiał zasłony i ścinał się do kosza, gdzie będę starał się zdobywać punkty - to moje podstawowe zadanie. Będę też dowodził obroną, bo w końcu jestem ostatnim graczem pod koszem. Mam nadzieję, że będę dużo grał.

Możesz dać Clippers coś więcej?

- Wnoszę duże doświadczenie, a także gwarantuję stabilizację na parkiecie, ale i w szatni. Mam właściwe podejście do tego sportu i do pracy. Jestem profesjonalistą, zawsze jestem przygotowany fizycznie, a do tego będzie to mój 12. sezon w NBA, więc doskonale znam rywali. Zasłony i gra tyłem do kosza - tego w Clippers brakowało. DeAndre Jordan to świetny zbierający, ale dzięki mnie mają więcej możliwości w ataku i będę chciał pod tym względem pomóc jak najbardziej.

W czerwcu kończy się Twój kontrakt. To będzie Twój ostatni rok w NBA?

- Mam dużo paliwa w bakach na ten sezon. I na tym się koncentruję. Chcę osiągnąć sukces z drużyną. Nie wiem jednak, co zrobię po sezonie. Staram się o tym nie myśleć, bo jeszcze nie wiem, czy podpiszę kolejny kontrakt, czy zakończę karierę. Na pewno moja sytuacja zmieniła się w porównaniu z poprzednim rokiem, bo byłem gotów zakończyć karierę już w Waszyngtonie. Teraz o tym nie myślę. Koncentruję się na tym, by mieć jak najlepszy sezon.

Masz jeszcze motywację do gry?

- Tak. W tym momencie koszykówka sprawia mi więcej radości niż sprawiała przez ostatnie dwa lata. Ci, którzy mnie znają, widzieli to doskonale, można to było wyczuć w wywiadach. To nie był dla mnie najlepszy czas pod względem psychicznym, ale w Clippers odzyskałem radość i motywację do gry. Pasja powróciła, jestem głodny gry. Ten transfer wszystko odmienił. Co prawda ze względu na większą różnicę czasu mam utrudniony kontakt z rodziną i fundacją, ale miasto jest piękne, a pogoda pomaga w pozytywnym nastawieniu. W Waszyngtonie o tej porze roku robiło się zimno, śnieg był od listopada, a tu mam słońce i dobrą pogodę cały czas. To sprawia, że aż chce się trenować. Klub jest dobrze zorganizowany, w drużynie jest wielu Europejczyków. Mam nadzieję, że to zaprocentuje.

Jakie są szanse na to, ze zagrasz tyle sezonów, ile masz wypisane pod nazwiskiem na koszulce, czyli 13?

- Nie wiem. Zaczynam 12. sezon w NBA. Czuję się naprawdę spełniony, ale czuję też, że pewien etap zbliża się do końca. Nie ma na horyzoncie żadnego zawodnika z Polski, który mógłby się dostać do NBA i ten rok będzie ważny nie tylko dla mnie, ale i dla polskich kibiców koszykówki. Cieszmy się, że w NBA jeszcze gra Polak, bo już niedługo może go zabraknąć. Nawet jeśli zostanę na kolejny rok, to pewnie będę rezerwowym, będę miał mniejszą rolę.

Ten sezon będzie dla mnie szczególny, bo po nim zadecyduję, co będę chciał robić dalej. Wszystko zależy też od tego, jak się ułoży moje życie prywatne. Wiele rzeczy będzie miało duży wpływ na moją decyzję i na to, co się wydarzy w kolejnym sezonie. O ile do niego dojdzie.

Jedyny polski skaut z NBA: Mam nadzieję, że kolejny Polak, który zagra w NBA, już się urodził

Marcin Gortat w setce najlepiej zarabiających koszykarzy. Trzeci kontrakt w drużynie. Lebron James drugi w lidze

Starość. Quiz wiedzy ogólnej
1/20Co w drugiej godzinie robi "stary niedźwiedź" w popularnej dziecięcej zabawie?
Zobacz także
  • Marcin Gortat Marcin Gortat: Nie wrócę do kadry
  • NBA. Najlepszy mecz Marcina Gortata w sezonie
  • Mecz Energa Basket Ligi Anwil Włocławek - Stelmet Enea BC Zielona Góra w drugi dzień Świąt Bożego Narodzenia od 15:50 w Polsacie Sport. Świąteczny hit w Energa Basket Lidze! Anwil kontra Stelmet Enea
Komentarze (8)
Gortat: Poprzedni rok to był kompletny niewypał. Teraz mam radość z gry
Zaloguj się
  • anty-oszolom

    Oceniono 18 razy 12

    Powodzenia, Marcinie! Rób swoje!

  • Rafal C

    Oceniono 7 razy 5

    Gwiazda NBA nie jesteś i nie będziesz ale jako jedyny rodak odniosłeś sukces w NBA wiec brawo mając 10 pkt , zbiorek to dobry wyczyn przez te 12 lat , Niestety po tobie nie będzie żadnego rodaka i to boli .

  • wiezet

    Oceniono 8 razy 2

    czyżby pisiorom zabrakło pary na tym forum i nie mają się do czego przyczepić ? A tyle zawsze mają do pyskowania i pouczania .............

  • polonests

    Oceniono 3 razy 1

    Kariera w NBA średnio trwa 5 lat? Ciekawe, ile trwa kariera np. w Ekstraklasie? To nic nie znaczy i brzmi jak bełkot. Jeśli Lebron będzie grał w niej 18 czy 20 lat, a jakieś trzy zapchajdziury po 1 sezonie, to tak - kariera w NBA trwa średnio 5-6 lat.

  • cxubmsqq1

    0

    Nie ma to jak ‘odgrzewane kotlety’, redaktorze Owczarek.

    Ale moze dobrze jest przeczytac artykul sprzed dobrze ponad 2-ch miesiecy by zobaczyc jak sie maja owczesne ‘pobozne zyczenia’ (wishful thinking) Gortata do jego obecnej gry, /statusu, po prawie polowie sezonu regularnego (Clippers brakuje do tej ‘polowki’ tylko 5 meczy) . Ano nijak sie maja…

    Zamiast chwalic sie zaslonami moze Gortat wspomnialby o tzw. ranking Hollingera, ktory bierze pod uwage WSZYSTKIE koszykarskie umiejetnosci i uaktalnia je po kazdym meczu? Jesli sam Gortat twierdzi, iz sezon 2017/18 to byl ‘kompletny niewypal’ to popatrzmy sie jak wyglada to po polowce sezonu 2018/19.

    W sezonie 17/18 gral czesciej (zagral 82/82 meczy czyli 100%, obecnie 29/36 czyli 80%), w meczu gral wowczas o wiele dluzej (przecietnie 25.3 MPG, obecnie raptem 16.4 MPG, czyli 65% tego co poprzednio). Najgorszej zas wyglada PER (player efficiency rating), ktorego srednia w calym NBA jest 15.00. Ano w bardzo slabym sezonie 17/18 mial ten wskaznik rowny 14.70 (czyli rzeczywiscie najslabszy od wielu, wielu lat). Teraz …. 12.22! W koncowej klasyfikacji centrow za sezon 17/18 byl Gortat raptem 41 na 49 sklasyfikowanych (zaliczal sie wiec do najslabszych 20%). Teraz jest zas 39 na 44, czyli jest jednym z 14% najgorszych.

    Aha, porownujac sie do Ginobili, piszac, iz ‘obaj mielismy dobre kariery’ Gortat wykazuje wyjatkowa megalomania, sodowka chyba mu niezle do glowy uderzyla. Porownanie osiagniec Argentynczyka ze swoimi (kazdy kibic basketu na swiecie wie co osiagnal Ginobili), czy to w NBA, czy w narodowych reprezentacjach, jest wrecz smieszne….

    Na koniec - doceniam bardzo charytatywne akcje Gortata, ale nikt jakos nigdy nie wspominal na czym ona polega od strony finansowej. Ano na tym, iz Gortat (czy ktokolwiek inny) wplacajac na taka akcje jest zwolniony z podatku! Czyli wplacajac np million dolarow traci swoich pieniedzy tylko jakies 600 000. Dlaczego? Bo gdyby nie wplacil na akcje charytatywna tego miliona to tyle wlasnie zostaloby mu w kieszeni po oplacie podatku (okolo 40%). Tak robi zreszta znakomita wiekszosc dobrze zarabiajacych sportowcow, a zysk dzieki naglasnianiu tych akcji poprzez PR, jest zwykle znacznie, znacznie wiekszy! Zapytaj sie red. Owczarek, nastepnym razem Gortata: ‘Ile wynosi sponsoring NIKE, ktora pan tak propaguje w Polsce podczas akcji ‘charytatywnych’? Osmielisz sie redaktorze? Dla dociekliwych – nie mam akurat pojecia kto Gortata sponsoruje: Nike, Adidas, czy Reebok, itp., nie w tym przeciez rzecz!

    Cenie rzetelna, uczciwa, obiektywna dziennikarke. Niestety red. Owczarek jej nie reprezentuje.

  • robertus555

    Oceniono 7 razy -1

    Cytat: Jestem też lepiej przygotowany pod względem fizycznym. Poprzedni rok to był kompletny niewypał. To w końcu dba o siebie czy nie?

Aby ocenić zaloguj się lub zarejestrujX

Energa Basket Liga 2018/19

lp. Drużyna M Pkt Bilans Zw. Por.
1 Stelmet Zielona Góra 16 29 1470:1251 13 3
2 Polski Cukier Toruń 16 29 1428:1247 13 3
3 Anwil Włocławek 15 27 1363:1240 12 3
4 BM Slam Stal Ostrów Wlkp. 15 25 1300:1173 10 5
5 Arka Gdynia 14 25 1234:1179 11 3
6 MKS Dąbrowa Górnicza 16 25 1359:1334 9 7
7 Polpharma Starogard Gd. 15 24 1429:1388 9 6
8 Legia Warszawa 15 23 1155:1184 8 7
9 TBV Start Lublin 15 22 1220:1228 7 8
10 King Szczecin 15 21 1303:1294 6 9
11 GTK Gliwice 15 20 1252:1347 5 10
12 AZS Koszalin 16 20 1270:1399 4 12
13 Rosa Radom 15 20 1153:1285 5 10
14 Trefl Sopot 15 18 1229:1311 3 12
15 Miasto Szkła Krosno 15 18 1184:1334 3 12
16 Spójnia Stargard 14 17 1042:1197 3 11

  • Awans do play-off