Sport.pl

Legendarne walki bokserskie, kt鏎e przesz造 do historii (WIDEO)

Joe Jeannette wygra walk po 49 rundach, mimo 瞠 27 razy by posy豉ny na deski. Ray ?Sugar? Leonard potrafi wygra przegrany pojedynek, a Jack Dempsey siedem razy zwala z n鏬 dwumetrowego rywala. Obejrzyj starcia z listy legendarnych bokserskich walk, kt鏎e przesz造 do historii sportu.

Joe Jeannette - Sam McVea (Pary, 1909 r.)

Pojedynek w kwietniu 1909 roku by rewan瞠m za lutow walk, kiedy McVea pokona Jeannette'a po 20-rundowym starciu i zdoby mistrzowski pas wagi ci篹kiej.

Tym razem pi窷ciarze um闚ili si a na 50 rund i stoczyli jedn z najbardziej pami皻nych walk w historii boksu. Na pocz徠ku przewag mia McVea, kt鏎y regularnie posy豉 rywala na deski, a w 16 rundzie omal nie zako鎍zy pojedynku. Jeannette zdo豉 si jednak pozbiera i w kolejnych rundach zbombardowa przeciwnika ciosami. Przed ostatni, 50. rund McVea nie m鏬 ju wsta do walki i za zwyci瞛c uznano Jeannette'a. - Nie widz ci, Joe... Nie mam si造... Nie mog zada ciosu... Wygra貫! - mia powiedzie po walce McVea.

Pi窷ciarz przegra, mimo 瞠 pos豉 rywala na deski a 27 razy, podczas gdy sam by liczny 19 razy. Walka trwa豉 ponad 3,5 godziny.

Jack Dempsey - Jess Willard (Toledo, 1919 r.)

To mia by pojedynek 'Dawida z Goliatem'. Na oczach 70 tys. kibic闚 pot篹ny Willard, nazywany 'Gigantem z Pottawatomie' (mia blisko 2 m wzrostu) broni mistrzowskiego pasa wagi ci篹kiej. Jego rywalem by Jack Dempsey - ni窺zy o 15 cm, ale znany z agresywnego stylu i pot篹nego ciosu.

Ju w pierwszej rundzie Dempsey zdecydowanie ruszy na rywala, bombarduj帷 go ciosami. Wielki Willard co chwila pada na deski, w pierwszej rundzie by liczony a siedem razy. Podczas ostatniego liczenia wybrzmia gong oznajmiaj帷y koniec rundy, ale z powodu wrzawy na stadionie nikt go nie us造sza. S璠zia jako zwyci瞛c wskaza Dempseya, ale po protestach z drugiego naro積ika wznowi pojedynek.

Willard dawa si jeszcze obija jeszcze przez dwie rundy. P馧przytomny ledwie porusza si w ringu, ale nie pada na deski. Po trzeciej rundzie walk poddali jego sekundanci. Po walce pojawi造 si doniesienia, 瞠 Willard wyszed z ringu ze z豉man szcz瘯, z豉manymi 瞠brami, kilkoma wybitymi z瑿ami i p瘯ni璚iami ko軼i twarzy. Obra瞠nia Willarda wywo豉造 dyskusj o ewentualnym oszustwie rywala. Pojawi造 si sugestie, 瞠 Dempsey m鏬 wype軟i r瘯awice czym twardym np. 瞠lazem, ale pi窷ciarzowi niczego nie udowodniono.

Joe Louis - Max Schmeling (Nowy Jork, 1938 r.)


Joe Louis vs Max Schmeling II 22-06-1938 przez TheHomelessDetective

Pierwsza walka Louisa ze Schemlingiem odby豉 si dwa lata wcze郾iej i wygra j reprezentant Niemiec, nokautuj帷 przeciwnika w 12 rundzie. Pora磬a Louisa, wschodz帷ej gwiazdy ameryka雟kiego boksu, wstrz御n窸a Ameryk. - Szed貫m Si鏚m Alej i widzia貫m doros造ch m篹czyzn p豉cz帷ych jak dzieci i kobiety siedz帷e przy kraw篹nikach z twarz schowan w d這niach. W ca造m kraju ludzie p豉kali, kiedy przysz豉 wiadomo嗆 o pora盧e Joe - pisa po walce Langston Hughes, ameryka雟ki poeta i felietonista.

Po rewan簑 p豉kali ju Niemcy. Na stadionie Jankes闚, na oczach ponad 70 tys. widz闚 (w鈔鏚 kt鏎ych zasiadali m.in. Clark Gable, Gregory Peck i Edgar Hoover) Louis zmasakrowa Schmelinga. Amerykanin od pierwszych sekund rzuci si na rywala. Nie min窸o 90 sekund a Niemiec ju by liczony po kombinacji lewymi sierpowymi Louisa. Po wznowieniu walki na g這w Schemlinga spad豉 kolejna lawina cios闚. Niemiec dwukrotnie pada an deski. Za drugim razem jego sekundant - Max Machon rzuci r璚znik i podda walk.

Joe Louis - Rocky Marciano (Nowy Jork, 1951 r.)

13 lat po pokonaniu Schmelinga Louis stoczy pojedynek z Rockym Marciano. Tym razem to on wyst瘼owa w roli do鈍iadczonego mistrza, a 28-letni Marciano by dopiero pretendentem do tytu逝. Walka odby豉 si hali Madison Square Garden, a faworytem bukmacher闚 by wracaj帷y ze sportowej emerytury Louis.

Brutalna si豉 Marciano da豉 o sobie zna w 鏀mej rundzie, kiedy Louis pad na deski. Wtedy zdo豉 jeszcze wsta, ale ju p馧 minuty p騧niej pot篹ny lewy sierpowy Marciano, poprawiony prawym prostym, wyrzuci nieprzytomnego Louisa poza liny. Po tej walce 37-letni pi窷ciarz zako鎍zy karier, a Marciano zosta nowym idolem ameryka雟kiej publiczno軼i. Zdoby mistrzostwo 鈍iata i do ko鎍a kariery nie przegra 瘸dnej walki.

Cassius Clay - Sonny Liston (Miami, 1964 r.)

Przed pi窷ciami Listona dr瞠li najlepsi bokserzy na 鈍iecie. Amerykanin bi z niezwyk陰 si陰, nie robi這 mu r騜nicy czy uderza lew czy praw r瘯. Pokonuj帷 w 1962 roku Floyda Pattersona zdoby mistrzowski tytu w wadze ci篹kiej. Pojedynek z Clayem (tu po walce zmieni nazwisko na Cassius X, a potem na Muhammad Ali), 22-letnim mistrzem olimpijskim z Rzymu, mia by kolejn udan obron pasa.

Tymczasem Clay nie przestraszy si 'kr鏊a nokautu'. Przetrwa kryzys w pi徠ej rundzie i w sz鏀tej odzyska kontrol nad pojedynkiem. W si鏚mej rundzie Liston podda walk, a Clay oszala z rado軼i. Biega po ringu i krzycza: 'Wstrz御n掖em 鈍iatem!', 'Jestem najlepszy!'. Tak zacz窸a si jego wielka kariera.

Muhammad Ali - George Foreman (Kinszasa, 1974 r.)

Muhammad Ali (USA) - George FOREMAN (USA)

30 pa寮ziernika 1974 r. w stolicy Zairu w Kinszasie, odby豉 si walka, kt鏎a przesz豉 do historii boksu zawodowego pod nazw "b鎩ki w d簑ngli" (Rumble in the Jungle). George Foreman broni tytu逝 mistrza 鈍iata wszechwag w pojedynku z Muhammadem Ali.

Pojedynek rozpocz掖 si o 4 rano, by widzowie w USA mogli j ogl康a w najlepszej dla siebie porze. Wp造w na przebieg walki mia panuj帷y w Afryce klimat. Od piekielnego upa逝 zmi瘯豉 mata i rozci庵n窸y si liny wok馧 ringu.

Ali wiedzia jak wykorzysta te warunki. Przez kilka pierwszych rund pretendent do tytu逝 pozwala dominowa Foremanowi, ale skutecznie broni si przed jego ciosami. Z ka盥 kolejn minut jego taktyka stawa豉 si coraz bardziej klarowna - zm璚zy rywala w upale i wilgotnym powietrzu, by zaatakowa w ko鎍闚ce. Po jednej z rund Ali powiedzia do Foremana: Teraz moja kolej George.

W 6 i 7 starciu Ali atakowa coraz 鄉ielej, a nieprzyzwyczajony do d逝gich walk Foreman rusza si coraz bardziej ospale. Wreszcie w 8. rundzie Ali wykorzysta sprzyjaj帷y moment, gdy Foreman zamierza zaatakowa, odbi si od lin i zada dwa b造skawiczne ciosy proste praw r瘯, uderzy hakiem, a za chwil wyprowadzi ko鎍z帷y cios z prawej. Foreman pad na mat. Na "10" s璠ziego usi這wa powsta... Walka jednak by豉 sko鎍zona. Ali odzyska tytu po siedmiu latach i jako pierwszy pi窷ciarz w historii zosta po raz trzeci mistrzem 鈍iata wszechwag.

Ray ,,Sugar" Leonard - Thomas Hearns (Las Vegas, 1981 r.)

Stawk pojedynku rekalmowanego jako 'Ostateczna rozgrywka' by mistrzowski tytu w wadze p馧鈔edniej. Od pocz徠ku dominowa Hearns, z ka盥 rund powi瘯sza przewag. Wyra幡ie prowadzi na punkty, a jedyn szans dla Leonarda by這 znokautowanie rywala.

Mi璠zy 12. a 13. starciem trener Angelo Dundee krzycza do swojego podopiecznego: Przegrywasz to, synu! Przegrywasz to! Zmotywowany Leonard wyszed do kolejnej rundy z now energi. Jego silne ciosy zacz窸y trafia do celu. Po jednej z kombinacji przycisn掖 Hearnsa do lin i do ko鎍a rundy agresywnie atakowa. W 14. rundzie kontynuowa atak. Zn闚 ustawi sobie Hernsa pod linami i niemi這siernie go obija. S璠zia przerwa pojedynek og豉szaj帷 techniczny nokaut. Walk wygra 'Sugar', mimo 瞠 'na papierze' prowadzi Hearns: 124-122, 125-122 i 125-121.

James Douglas - Mike Tyson (Tokio, 1990 r.)

Walka z Douglasem by豉 zwie鎍zeniem trudnego okresu kariery Tysona. Nied逝go po zwyci瘰twie z Michaelem Spinksem i skompletowaniu pas闚 wszystkich najwi瘯szych federacji, pi窷ciarz rozwi鏚 si z ameryka雟k gwiazd telewizji Robin Givens, rozsta si tak瞠 z wieloletnim trenerem Kevinem Rooney'em. Wygra jeszcze dwa pojedynki i stan掖 do walki z Jamesem Douglasem.

By absolutnym faworytem, bukmacherzy ocenili szanse Douglasa na 42/1. Tym wi瘯szy szok wywo豉 przebieg pojedynku. Tyson co prawda w 鏀mej rundzie powali rywala na deski, ale kilka minut p騧niej pot篹nie oberwa od Douglasa. "Buster" zbombardowa Tysona seri mocnych hak闚. 'Bestia' wyl康owa豉 na deskach. To by koniec tej walki i koniec niepodzielnego panowania Tysona.

Evander Holyfield - Mike Tyson (Las Vegas, 1997 r.)

Historia star Holyfielda z Tysonem zacz窸a si w listopadzie 1996 roku. W闚czas faworytem by '疾lazny Mike'. To jednak Holyfield, po nokaucie w 11. rundzie wygra pojedynek i jako drugi (po Muhammadzie Alim) pi窷ciarz w historii wygra mistrzostwo trzy razy. Ob霩 Tysona zg豉sza skargi, 瞠 Holyfield uderza g這w. Rewan by kwesti czasu.

Dosz這 do niego w czerwcu 1997 roku. Walce od pocz徠ku towarzyszy造 kontrowersje. Najpierw ob霩 Tysona za膨da zmiany s璠ziego. Jednak to, co wydarzy這 si na ringu przesz這 do historii sportu. Tyson gryz Holyfielda w ucho, przez co pojedynek zosta przerwany. Po wznowieniu '疾lazny Mike' zn闚 atakowa uszy rywala, a w trzeciej rundzie odgryz mu kawa貫k ma鹵owiny. S璠zia przerwa pojedynek i zdyskwalifikowa Tysona. Ten t逝maczy p騧niej, 瞠 gryzienie by這 odpowiedzi na ciosy g這w Holyfielda.

Lennox Lewis - Mike Tyson (Memphis, 2002 r.)

Pojedynek z Lennoksem Lewisem by dla Tysona ostatni szans na zaistnienie w 鈍iecie boksu. Do wygrania by造 pasy mistrzowskie federacji IBF, IBO i WBC. Pojedynek pokaza jednak, 瞠 czas Tysona bezpowrotnie min掖. Lewis dominowa przez ca陰 walk, w 鏀mej rundzie zafundowa Tysonowi ci篹ki nokaut. Po tym pojedynku '疾lazny Mike' ju nigdy si nie podni鏀. Stoczy jeszcze trzy walki, wygra tylko jedn z nich. Karier zako鎍zy le膨c na deskach po ciosach Kevina McBride'a.

Wi璚ej o: